ΠΜΓΛΠ

ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΟΥ ΜΑΡΙΑ

 ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΟΥ ΜΑΡΙΑ, ταμπουράς

  

 

 ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΟΥ ΜΑΡΙΑ

Η Μαρία Μελαχροινού γεννήθηκε στην Αθήνα.

Αποφοίτησε από το Μουσικό Γυμνάσιο - Λύκειο Παλλήνης.

Σπούδασε Αναπτυξιακή Ψυχολογία στο

Πανεπιστήμιο της Rouen-Normandie στη Γαλλία

και ολοκλήρωσε τριετή κύκλο σπουδών στη Μουσικοθεραπεία και στην Art Therapy.

Εκπαιδεύτηκε στην Επιμόρφωση Tυφλοκωφών παιδιών και εξειδικεύτηκε στην Ειδική Αγωγή από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Σπούδασε ταμπουρά με τον Περικλή Παπαπετρόπουλο, τον Mehmet Erenler και τον Erdal Erzincan. Διδάσκει από το 2000 σε Μουσικά Σχολεία και

από το 2010 είναι μόνιμη καθηγήτρια στο Πειραματικό Μουσικό Γυμνάσιο και Λύκειο Παλλήνης.

Έχει σπουδάσει Αντίστιξη με τον Δημήτρη Συκιά, Φούγκα με τον Γιάννη Μεταλλινό και Βυζαντινή Μουσική με τον Γιάννη Αρβανίτη.

Έχει παρακολουθήσει μαθήματα στο ούτι από τον Αντώνη Απέργη, τον Necati Çelik και τον Yurdal Tokcan.

Υπήρξε μέλος της Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας του Λυκούργου Αγγελόπουλου, του πολυφωνικού συνόλου Σανάδες και των Seyran Saz. 

Είναι μέλος του φωνητικού Κουαρτέτου Γιασεμί.

Έχει εμφανιστεί σε συναυλίες σε Ελλάδα και εξωτερικό και έχει συμμετάσχει σε ηχογραφήσεις.

 

 

ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ, λίγη ιστορία

Η ονομασία ταμπουράς χρησιμοποιείται για μια σειρά από όργανα της οικογένειας του λαγούτου.

Είναι γνωστά ήδη από τη 2η χιλιετία π.Χ. στη Μεσοποταμία και στην Αίγυπτο, έχουν μικρό ηχείο,

μακρύ χέρι και παίζονται με πλήκτρο-πένα ή με τα δάχτυλα.

 Όργανα του τύπου ταμπουρά βρίσκουμε και στον Ελλαδικό χώρο ήδη από τους αρχαιοελληνικούς

χρόνους, με την ονομασία πανδουρίς, πανδούρα ή τρίχορδον. 

 Μούσα πανδουρίς, ανάγλυφο του 4ου αιώνα από τη Μαντινεία

Το όργανο αυτό πέρασε στο Βυζάντιο ως Θαμπούρα (όργανο του Διγενή Ακρίτα - μουσικού στα βυζαντινά έπη) για να γίνει ο ταμπουράς

στη νεότερη Ελλάδα (αγαπημένο όργανο του στρατηγού Μακρυγιάννη που διασώζεται στο Ιστορικό Εθνολογικό Μουσείο).

Ο μεταγενέστερος ταμπουράς έχει σχετικά μικρό και αχλαδόσχημο ηχείο, μακρύ χέρι που ξεπερνάει το μέτρο και τρεις διπλές ή τριπλές, συνήθως,

χορδές

Χάρη στο μακρύ χέρι και στους κινητούς μπερντέδες, ο ταμπουράς δίνει όλη την ποικιλία των μουσικών διαστημάτων της δημοτικής

μουσικής. Γι' αυτό και ο ταμπουράς είναι υποχρεωτικό όργανο για την εκπαίδευση μαθητών Μουσικών Γυμνασίων και Λυκείων στην

παραδοσιακή μουσική. 

                                

Ταμπουράς αρχές 20ου αι. Καισάρεια Καππαδοκίας        Το κεφάλι ή αυτί του ταμπουρά                                                   Η τεχνική στο παίξιμο με τον αντίχειρα

Ταμπουρά έπαιζαν πολλοί αγωνιστές του 1821, σύμφωνα με μαρτυρίες.

  "Ο ατρόμητος Κατσαντώνης", τοιχογραφία Θεόφιλου, αρχές 20ου αιώνα

Ο Κατσαντώνης αλλά και ο Ρήγας και ο Κολοκοτρώνης αναφέρονται "να σέρνουν όπου πήγαιναν τον ταμπουρά και να ξεχνιούνται με ένα

κλέφτικο τραγούδι".

Ταμπουρά έπαιζε και ο στρατηγός Μακρυγιάννης. Στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο φυλάσσεται ο ταμπουράς που θεωρείται ότι του άνηκε.

Αναπαλαιώθηκε από τον Νίκο Φρονιμόπουλο, ο οποίος, μελετώντας τα αρχικά του κατασκευαστή του - τα οποία ήταν σκαλισμένα στον

ταμπουρά - ανακάλυψε τον Λεωνίδα Γάιλα, τον δημιουργό αυτού του οργάνου. Ο ταμπουράς αυτός έχει ιδιαίτερη ιστορική αξία. 

                                             

Ο Ταμπουράς του στρατηγού Μακρυγιάννη                                                     M. Rörbye, 1835: "Ο Λεωνίδας Γάιλας από την Αθήνα, Κατασκευαστής Μπουζουκιών"

                                                                                                                          (Tο σκίτσο του Μαρτίνου Ρέερμπυ όπως δημοσιεύτηκε στην έκδοση του Δήμου Αθηναίων το 1985)

 

  

ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΜΑ ΤΟΥ ΤΑΜΠΟΥΡΑ

Ο ταμπουράς έχει τρεις χορδές. Συνήθως, η προς τα κάτω χορδή (1η χορδή) είναι τριπλή και

οι άλλες δυο, η μεσαία (2η χορδή) και η προς τα πάνω (3η χορδή), είναι διπλές.

Το βασικό κούρδισμα του μαθητικού ταμπουρά είναι: 1η χορδή: Πα (κάτω)

                                                                                                           2η χορδή: Δι (κάτω)

                                                                                                           3η χορδή: Νη (κάτω)

Όμως...!!! για να κατανοήσουμε:

• τι διαβάζουμε στη βυζαντινή σημειογραφία
• τι διαβάζουμε στην ευρωπαϊκή παρτιτούρα
• τι πραγματικά ακούμε

...και για να αποφύγουμε να σπάμε τις χορδές μας κατά το κούρδισμα... ας επισκεφτούμε την αντίστοιχη σελίδα του κυρίου Λαμέρα ο οποίος

τα εξηγεί όλα αυτά με πολύ κατανοητό τρόπο:

Σχετικά με το κούρδισμα του ταμπουρά

 

 

 

Η ΥΛΗ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΑΜΠΟΥΡΑ

Μέθοδος Ταμπουρά για την Α', Β' και Γ' Γυμνασίου

 

Σύντομα περισσότερα...

... και στην ανάγκη, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ "ΓΑΛΑΘΗΝΟΙ"

Το Μουσικό Σύνολο "Γαλαθηνοί" δημιουργήθηκε τη χρονιά 2011-2012,

με τα πρώτα παιδιά του να πηγαίνουν στην τάξη της δευτέρας γυμνασίου, τότε.

Στις χρονιές που ακολούθησαν, οι Γαλαθηνοί εμπλουτίστηκαν και με νεότερα μέλη και αυτό συνεχίζεται..

Ο Γαλαθηνός προέρχεται από το γάλα + -θηνός (< θῆσθαι, απαρέμφατο του θηλάζω) και σημαίνει το παιδί που ακόμη θηλάζει, το βλαστερό, τρυφερό, βυζανιάρικο.

Κι εμείς ευχόμαστε σε όλα τα παιδιά που μας αποχαιρετούν για να μπουν στο στάδιο των ενηλίκων, να παραμένουν πάντα της Μουσικής Γαλαθηνοί..! 

---------------------------------------------------------------------------------------------------

                          Kasik Havasi ("Χορός των Κουταλιών")*  (23/3/15)

                * Τραγούδι στον ρυθμό του Ίσου χορού.

Πρόκειται για αντρικό χορό της Καππαδοκίας με χουλέρια (κουτάλια)

που χορευόταν περισσότερο σε γλέντια παρά σε θρησκευτικές γιορτές

διότι δεν ήταν ιδιαίτερα σεμνός.

                                                                                                                                                                              

                                Σουλτανί Γεγκιάχ Συρτό, (Γιώργου Μπατζανού), (23/3/15)

 

                                                                                            Fidayda, (15/3/15) 

 

                                                             Από ξένο τόπο (Μικρασιάτικο Συρτό), (26/6/15)

 

 

 

                                                                                             

                                                                                         

 

                                          

 

 

  

ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΟΥ ΜΑΡΙΑ, από ψυχής

Είχα την ευλογία να έχω υπάρξει μαθήτρια και τώρα καθηγήτρια σε αυτό το σχολείο.

Αυτή η δεύτερη οικογένειά μου, το σχολείο μου, - το "αγαπημένο σχολειάκι", που λένε και τα παιδιά μας - άφησε σπουδαία παρακαταθήκη στην ψυχή και στην καρδιά μου. 

Δύσκολο, τελικά, να μεταφερθεί με λόγια κάτι τόσο βιωματικό...

Εμείς όμως ξέρουμε...

...και το ανακαλύπτουν κι όσοι εισέρχονται σε αυτή τη μεγάλη αγκαλιά που παραμένει ανοιχτή...

 

                                                

Φωτογραφία από το εξώφυλλο της έκδοσης "Ανθολογία Ελληνικής Παραδοσιακής Μουσικής" του πατέρα μας, Μάριου Μαυροειδή, Εκδόσεις Fagotto, 1994.