ΠΜΓΛΠ

ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΟΥ ΜΑΡΙΑ

ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ, λίγη ιστορία

Η ονομασία ταμπουράς χρησιμοποιείται για μια σειρά από όργανα της οικογένειας του λαγούτου.

Είναι γνωστά ήδη από τη 2η χιλιετία π.Χ. στη Μεσοποταμία και στην Αίγυπτο, έχουν μικρό ηχείο,

μακρύ χέρι και παίζονται με πλήκτρο-πένα ή με τα δάχτυλα.

 Όργανα του τύπου ταμπουρά βρίσκουμε και στον Ελλαδικό χώρο ήδη από τους αρχαιοελληνικούς

χρόνους, με την ονομασία πανδουρίς, πανδούρα ή τρίχορδον. 

 Μούσα πανδουρίς, ανάγλυφο του 4ου αιώνα από τη Μαντινεία

Το όργανο αυτό πέρασε στο Βυζάντιο ως Θαμπούρα (όργανο του Διγενή Ακρίτα - μουσικού στα βυζαντινά έπη) για να γίνει ο ταμπουράς

στη νεότερη Ελλάδα (αγαπημένο όργανο του στρατηγού Μακρυγιάννη που διασώζεται στο Ιστορικό Εθνολογικό Μουσείο).

Ο μεταγενέστερος ταμπουράς έχει σχετικά μικρό και αχλαδόσχημο ηχείο, μακρύ χέρι που ξεπερνάει το μέτρο και τρεις διπλές ή τριπλές, συνήθως,

χορδές

Χάρη στο μακρύ χέρι και στους κινητούς μπερντέδες, ο ταμπουράς δίνει όλη την ποικιλία των μουσικών διαστημάτων της δημοτικής

μουσικής. Γι' αυτό και ο ταμπουράς είναι υποχρεωτικό όργανο για την εκπαίδευση μαθητών Μουσικών Γυμνασίων και Λυκείων στην

παραδοσιακή μουσική. 

Ταμπουράς αρχές 20ου αι. Καισάρεια Καππαδοκίας        Το κεφάλι ή αυτί του ταμπουρά                                                   Η τεχνική στο παίξιμο με τον αντίχειρα

Ταμπουρά έπαιζαν πολλοί αγωνιστές του 1821, σύμφωνα με μαρτυρίες.

  "Ο ατρόμητος Κατσαντώνης", τοιχογραφία Θεόφιλου, αρχές 20ου αιώνα

Ο Κατσαντώνης αλλά και ο Ρήγας και ο Κολοκοτρώνης αναφέρονται "να σέρνουν όπου πήγαιναν τον ταμπουρά και να ξεχνιούνται με ένα

κλέφτικο τραγούδι".

Ταμπουρά έπαιζε και ο στρατηγός Μακρυγιάννης. Στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο φυλάσσεται ο ταμπουράς που θεωρείται ότι του άνηκε.

Αναπαλαιώθηκε από τον Νίκο Φρονιμόπουλο, ο οποίος, μελετώντας τα αρχικά του κατασκευαστή του - τα οποία ήταν σκαλισμένα στον

ταμπουρά - ανακάλυψε τον Λεωνίδα Γάιλα, τον δημιουργό αυτού του οργάνου. Ο ταμπουράς αυτός έχει ιδιαίτερη ιστορική αξία. 

Ο Ταμπουράς του στρατηγού Μακρυγιάννη                                                     M. Rörbye, 1835: "Ο Λεωνίδας Γάιλας από την Αθήνα, Κατασκευαστής Μπουζουκιών"

                                                                                                                          (Tο σκίτσο του Μαρτίνου Ρέερμπυ όπως δημοσιεύτηκε στην έκδοση του Δήμου Αθηναίων το 1985)