ΑΡΧΙΚΗ

25-ΧΡΟΝΑ

κ . Φλεμοτόμου, διευθύντρια του λυκείου

Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας,

Με μεγάλη χαρά σας υποδεχόμαστε απόψε στο σχολείο μας στην εκδήλωση αυτή για τα 25 χρόνια λειτουργίας του.

Στα 25 αυτά γόνιμα χρόνια το σχολείο μας, η μόνη ίσως εναλλακτική μορφή εκπαίδευσης με τόση διάρκεια, έχει αφήσει στίγμα ανεξίτηλο στα ελληνικά εκπαιδευτικά πράγματα.

Όλα αυτά τα χρόνια στην επαγγελματική μου σταδιοδρομία αλλά και στην προσωπική μου ζωή συνάντησα ανθρώπους που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο συνδέονταν με το σχολείο αυτό. Ήταν γονείς, συνάδελφοι, φίλοι, απόφοιτοι, μαθητές. Πολλούς σας βλέπω και απόψε εδώ απέναντί μου. συγκινημένους και περήφανους συγχρόνως, να συμμετέχετε στη γιορτή αυτή θεωρώντας την ύπαρξη και την ευδοκίμηση αυτού του σχολείου και δική σας υπόθεση.

Όταν τους άκουγα να μιλούν για το σχολείο είτε από τη μεριά αυτών που συνέβαλαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην ίδρυσή του, στη συνέχιση της λειτουργίας του, στον καθορισμό της ταυτότητας του είτε ως δάσκαλοι περήφανοι για τους μαθητές τους είτε ως απόφοιτοι κάνοντας απολογισμό των μαθητικών τους χρόνων, ένα πράγμα διέκρινα πάντα κοινό σε όλους: το πάθος.

Η αίσθηση αυτή με οδήγησε να αδράξω την ευκαιρία, και έτσι βρίσκομαι απόψε εδώ, μπροστά σας.

Η θητεία μου στο Μουσικό Λύκειο Παλλήνης είναι μικρή, η εμπειρία που βιώνω όμως μοναδική . Κάθε δάσκαλος, ταγμένος στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας, κάπως έτσι θα φανταζόταν το σχολείο.

Σε δύσκολους καιρούς και παρά τις αντίξοες συνθήκες, το σχολείο μας με συμμάχους όλους εσάς αντιστέκεται με όπλο τη μουσική και κρατάει άσβεστο το πάθος για παιδεία και πολιτισμό.

Μέχρι να βρεθούμε απόψε όμως σ' αυτή την αίθουσα και να γιορτάζουμε τα 25χρονα του σχολείου μας προηγήθηκαν πολλά.

Παρακαλώ το συνάδελφο και πολύτιμο συνεργάτη, μέρος της ιστορίας του σχολείου, Διευθυντή του Μουσικού Γυμνασίου Παλλήνης κ. Παπαγεωργίου να προσέλθει στο βήμα.

                                                                                         Ελένη Φλεμοτόμου

κ. Παπαγεωργίου, διευθυντής γυμνασίου

Σεβασμιότατε Πατέρα Νικόλαε

Κυρίες και Κύριοι καλησπέρα σας!!

Σας ευχαριστώ από καρδιάς που απόψε, στα γενέθλια μας ,είστε μαζί μας.

Ήταν καλοκαίρι του 1988. Υπουργός Παιδείας ο αείμνηστος Αντώνης Τρίτσης. Κεφαλονίτης! Δύο επιτροπές εργάστηκαν και κατέθεσαν προτάσεις, για μια καινοτόμα παρέμβαση στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, με κατεύθυνση την τέχνη τον πολιτισμό και τη Μουσική ειδικότερα. Τελικά υιοθετήθηκε το μοντέλο του Μουσικού Σχολείου όπως περίπου το γνωρίζουμε σήμερα με μεγαλύτερο όμως ωράριο λειτουργίας και κατά τη γνώμη πολλών περισσότερο ελκυστικό.

     Ψηφίστηκε ο νόμος 1824/88 με 12 άρθρα και στο άρθρο 9 προβλέπει :

"...9. Ιδρύεται από το σχολικό έτος 1988-89 Μουσικό Γυμνάσιο στην Παλλήνη Αττικής, το οποίο θα λειτουργεί πειραματικά για την αφαρμογή πειραματικών προγραμμάτων και πειραματικών μεθόδων διδασκαλίας στον τομέα της αισθητικής παιδείας γενικότερα και της μουσικής ειδικότερα..."

Έτσι γεννήθηκε το Σχολείο μας! Στα χαρτιά τουλάχιστον. Ένα σχολείο όμως ...θέλει μαθητές...θέλει δασκάλους ... θέλει κτήριο!!!! και άλλα ακόμη!!!!

Οι ίδιοι άνθρωποι του υπουργείου ανέλαβαν δράση –και μπήκαν μπροστά- οι αείμνηστοι  Στ. Βασιλειάδης και Μαρ.αυροειδής- αλλά και άλλοι που είναι μαζί μας απόψε και προσφέρουν σε εμάς ύψιστη τιμή όπως η κ Μουρελάτου Εύα ο κ Γλαβάς Σωτήριος ο κ.Γλυνιάς Ανδρέας και πολλοί άλλοι –ζητώ συγνώμη από αυτούς που ξεχνώ.

Αυτοί ήταν και οι πρώτοι καθηγητές , επέλεξαν μαθητές , επέλεξαν Διευθύντρια την κ.Χαψιάδου Ματούλα και απεγνωσμένα αναζήτησαν και στέγη. Τελικά το νεοσύστατο μουσικό συστεγάστηκε , για 2 χρόνια, κάτω από δύσκολες συνθήκες, με το Λύκειο Παλλήνης. Τρίτη χρονιά λειτουργίας στις παιδικές κατασκηνώσεις της Εθνικής Τράπεζας στο Διόνυσο με τις ατέλειωτες προσπάθειες της Διευθύντριας και των προέδρων του συλλόγου γονέων κ Πολίτη , κ.Κυριαζή (τι να πω για τον κ Κυριαζή - υποθήκευση του σπιτιού του!) και πολλών άλλων. Η επόμενη χρονιά βρίσκει το Σχολείο να στεγάζεται σε προκατασκευασμένες αίθουσες στην περιοχή Καμπά.

Κάπου τότε έρχεται με μετάθεση στο Μουσικό και ο ομιλών ως δάσκαλος Φυσικής έχοντας λίγες γνώσεις μουσικής ,αλλά πολύ αγάπη γι’αυτήν, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο και δημιουργικό σχολικό περιβάλλον. Και το βρήκα!!! Το βρήκα στα ευγενικά στα ικανά και πάντα κεφάτα παιδιά του σχολείου. Το βρήκα στους δημιουργικούς συναδέλφους. Συχνά σκέφτομαι ότι είμαι πολύ τυχερός άνθρωπος που υπηρετώ σ’ αυτό το σχολείο.

Γρήγορα μεταστεγαστήκαμε στο Λουτρό Παλλήνης και πάλι σε προκατασκευασμένες αίθουσες. Ήταν ωραία εκεί, ήταν εξοχή!

Σε οικόπεδο δωρεά της αείμνηστης Δέσποινας Πουλή χτιζόταν σε φάσεις το υπάρχον κτιριακό συγκρότημα. Οι προσπάθειές για αυτό ήταν συνεχείς και επίπονες... έγγραφα, έγγραφα,   έγγραφα. Οι εκάστοτε διευθυντές αλλά και οι πρόεδροι του συλλόγου γονέων ήταν σε συνεχή εγρήγορση (ο κ. Γιαννίσης, η κ. Σταματοπούλου και εσχάτως ο κ. Τσαπάρας).

Εδώ αξίζει σίγουρα να ακουστούν τα ονόματα που υπηρέτησαν ως διευθυντές δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους : μετά την κ. Χαψιάδου, ο κ. Ηλίας Σχίζας, η κ. Ευγενία Σπυροπούλου, ο κ. Σταύρος Κάνιας καθώς και ο κ. Παναγιώτης Μπαϊρακτάρης.

Εγώ, νέος, άπειρος και αγχωμένος ωθήθηκα (ηθικός αυτουργός σε αυτό ο κ Σκανδάλης) στη θέση του διευθυντή του Λυκείου μας το σχολικό έτος 1995-96.

Από το 1997-98 αναλάβαμε το σχολείο «εργολαβικά» με τη θέλησή μας και μετά από κρίση με τον κ. Ανδρέα Ρήγα. Συνεργαστήκαμε άψογα, συνεννοούμασταν και μόνο με το βλέμμα, προσπαθήσαμε δε, συνειδητά, το καλύτερο δυνατό. Τον ευχαριστώ από καρδιάς. Τα τελευταία δυόμιση χρόνια συνεργάζομαι αρμονικά με την κ. Ελένη Φλεμοτόμου και την ευχαριστώ για αυτό.

Συχνά νιώθω ότι θα έπρεπε ήδη να έχω αποχωρήσει από τη θέση αυτή, δίνοντας τη δυνατότητα σε άλλους άξιους συναδέλφους να αναλάβουν αυτό το ρόλο. Νομίζω ότι αυτό θα γίνει σχετικά σύντομα. Οι λόγοι που με κρατούν ακόμη όρθιο και ελπίζω δημιουργικό είναι: η προσωπικότητα, το ήθος και η αγάπη των μαθητών, οι ιδανικές σχέσεις (αλληλοσεβασμού και αγάπης) με τους άξιους συναδέλφους μου, οι εξαιρετικές σχέσεις με τους γονείς και βέβαια οι άριστες σχέσεις με τους κατά καιρούς διατελέσαντες διευθυντές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης: τον κ. Κωνσταντίνο Σκανδάλη, τον κ. Απόστολο Παπακωνσταντίνου και τελευταία με τον κ. Στέφανο Καπέλα. Φυσικά, θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ και στην άριστη σχέση με όλους τους τοπικούς φορείς (νομάρχες, δημάρχους και οπωσδήποτε το υπουργείο παιδείας).

Ζωντανή ιστορία του σχολείου μας αποτελεί ο Δημήτρης Αντωνιάδης. Τελευταία τον στεναχωρήσαμε και φοβάμαι ότι δεν είναι απόψε μαζί μας. Θέλω να ξέρει ότι τον αγαπώ , τον αγαπάμε και τον θέλουμε σύντομα κοντά μας.

Αν όλα όσα ακούστηκαν για πολλούς από εσάς ήταν κουραστικά για μένα αποτελούν μέρος της ιστορίας του σχολείου. Για τα λίγα, όμως, που θα προσθέσω ακόμα θα ήθελα την προσοχή σας.

Αμείλικτο και προφανές είναι το ερώτημα: «αγαπητέ μου τι πετύχατε;»

• ήρεμη σχολική ζωή χωρίς ίχνος βίας και παραβατικότητας
• κλίμα σεβασμού και αγάπης μεταξύ μαθητών και καθηγητών.
• γόνιμη και αποτελεσματική μαθησιακή διαδικασία (το σχολικό έτος 2010-11 το σχολείο μας ,από πλευράς επιτυχίας σε ΑΕΙ ΤΕΙ ήταν στην 23^η θέση ανάμεσα στα 1160 σχολεία της χώρας!)
• απόφοιτοι του σχολείου μας είναι τώρα συνάδελφοι.
• απόφοιτοι μας διακρίνονται στα μουσικά δρώμενα όχι μόνο της χώρας μας αλλά και του εξωτερικού.
• πλειάδα αποφοίτων μας διαπρέπουν σε πολλούς και ποικίλους επιστημονικούς τομείς.
• είμαστε σχολείο υψηλής ζήτησης.

     Αλλά ακόμα και αν όλα αυτά φαντάζουν λίγα, το γεγονός ότι οι μαθητές μας στην τρυφερή τους ηλικία των 12-18 έρχονται στο σχολείο και φεύγουν από αυτό με χαρά, κλαίνε όταν κλείνουμε για διακοπές και παρά το διευρυμένο ωράριο δεν εκδηλώνουν κόπωση, κατακτούν δε με όμορφο τρόπο τη γνώση σε όλο το φάσμα των μαθημάτων, θεωρώ ότι είναι κάτι εξαιρετικά σημαντικό.

       Αν σκεφτούμε ότι η πλειοψηφία των νέων μας βομβαρδίζονται από χαμηλής αισθητικής και αμφιβόλου ποιότητας πολιτιστικά προϊόντα, οι δικοί μας μαθητές αντιστέκονται και συγκινούνται με το να παίζουν, να τραγουδούν και να παράγουν και ελληνική παραδοσιακή μουσική (γεγονός πρωτόγνωρο για το ελληνικό σχολείο!) ακόμη δε και να ψάλλουν βυζαντινούς ύμνους σε ένα ψαλτήρι.

       Άρα το καινοτόμο ωρολόγιο πρόγραμμα, η ενασχόληση με πληθώρα γνωστικών αντικειμένων οδηγεί τους μαθητές μας στη κατάκτηση μιας πλουραλιστικής παιδείας με ανοιχτούς ορίζοντες. Ελπίδα μου και συνειδητός στόχος αποτελεί να είναι αύριο ελεύθεροι, δημοκρατικά σκεπτόμενοι πολίτες με ικανότητες να αντιλαμβάνονται τα κοινωνικά και άλλα γεγονότα σε βάθος και επίσης να είναι όπως τους επαναλαμβάνω με κάθε ευκαιρία «ευτυχισμένοι και ωραίοι άνθρωποι».

       Σας ευχαριστώ θερμότατα.

Κωνσταντίνος Δ. Παπαγεωργίου.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ

Ευχαριστούμε θερμά όλους, γονείς, μαθητές, φίλους του Μουσικού Γυμνασίου και Λυκείου Παλλήνης για την αθρόα προσέλευσή τους, το Σάββατο 3 Μαΐου 2014 στην εκδήλωση των 25 χρόνων λειτουργίας του σχολείου μας, που ξεπέρασε κάθε προσδοκία.

Θέλουμε να ζητήσουμε συγγνώμη για την ταλαιπωρία ορισμένων από εσάς και ταυτόχρονα να ευχαριστήσουμε την πλειοψηφία για την κατανόηση που έδειξε. Θεωρώντας και τους γονείς των μαθητών μας οικοδεσπότες και με δεδομένη τη χωρητικότητα της αίθουσάς μας, δώσαμε προτεραιότητα στην είσοδο τιμώμενων προσώπων και εκπροσώπων φορέων.

Ελπίζουμε να σας δούμε όλους, μαζί με συγγενείς, γνωστούς και φίλους και στην επόμενη εκδήλωσή μας στις 21 Ιουνίου 2014 στο Θέατρο Βράχων, χωρητικότητας 2300 ατόμων.

                                             Οι Διευθυντές

                                         Ελένη Φλεμοτόμου

                                   Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου