Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΤΥΠΟΥ
Σωματότυποι
του Γιάννη Κουλούρη
Πολύ συχνά συναντάμε στα γυμναστήρια άτομα που γυμνάζονται με λανθασμένο τρόπο σε σχέση με το σωματότυπo τους. Ο καθένας από μας γεννιέται με ένα ορισμένο τύπο σώματος που μένει σταθερός για όλη του τη ζωή. Με τον σωστό τρόπο άσκησης και διατροφής μπορούμε να επηρεάσουμε την εμφάνιση του σώματος και της υγείας.
Οι διάφοροι σωματότυποι παρουσιάζουν διαφορετικό σχήμα σώματος, διαφορετική αναλογία μυϊκής μάζας και λιπώδους ιστού και διαφορετική κατανομή του λίπους στο σώμα.
Το 1940 ο William Sheldon κατέταξε τους τύπους σώματος σε τρεις βασικές κατηγορίες, τον ενδόμορφο, τον μεσόμορφο και τον εκτόμορφο τύπο σώματος. Έτσι, ανάλογα με τη σωματική του διάπλαση ένα άτομο μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ενδόμορφο, μεσόμορφο ή εκτόμορφο.
Ο ενδόμορφος τύπος σώματος διακρίνεται από το μαλακό και στρογγυλό σχήμα σώματος με μεγάλο βάρος στους γοφούς και τους μηρούς, υψηλή αναλογία λίπους και μυϊκό σύστημα που δεν διακρίνεται.
Ο μεσόμορφος τύπος σώματος διακρίνεται από το μεγάλο άνοιγμα των ώμων και των γοφών, με μικρή μέση, υψηλή αναλογία μυϊκού ιστού και εμφανές μυϊκό σύστημα.
Ο εκτόμορφος τύπος σώματος διακρίνεται από τον επίπεδο θώρακα, τους στενούς γοφούς και το αδύνατο μυϊκό σύστημα.
Καθαρός και απόλυτος τύπος σώματος συναντιέται πολύ σπάνια. Οι περισσότεροι άνθρωποι συνδυάζουν στοιχεία και από τους τρεις τύπους σώματος και ταξινομούνται σε διάφορες κατηγορίες όπως ο ενδοεκτόμορφος, ο μεσοεκτόμορφος και ο μεσοενδόμορφος τύπος σώματος. Ο κάθε τύπος σώματος χρειάζεται διαφορετική ποσότητα, συχνότητα και είδος προπόνησης.
Ο ενδόμορφος τύπος σώματος χρειάζεται περισσότερη αερόβια προπόνηση, λιγότερη προπόνηση δύναμης και διατροφή για το κάψιμο του λίπους και συντήρηση της μυϊκής μάζας. Ακόμη ο ενδόμορφος τύπος χρειάζεται αρκετές ασκήσεις ευλυγισίας, καθώς αυτός ο τύπος σώματος είναι επιρρεπής σε τραυματισμούς στους μυς και στις αρθρώσεις, λόγω του μεγάλου βάρους του σώματος και της υψηλής αναλογίας λιπώδους ιστού.
Ο μεσόμορφος τύπος σώματος χρειάζεται ίση αναλογία αερόβιας προπόνησης και προπόνησης δύναμης για τη συντήρηση της μυϊκής μάζας και της καλής φυσικής κατάστασης. Αυτός ο τύπος σώματος στην πραγματικότητα χρειάζεται να κάνει ελάχιστα πράγματα για τη συντήρηση της καλής φυσικής κατάστασης και εμφάνισης του σώματος.
Ο εκτόμορφος τύπος σώματος χρειάζεται προπόνηση δύναμης για την ενδυνάμωση του μυϊκού συστήματος και αερόβια προπόνηση για τη συντήρηση της καλής φυσικής κατάστασης. Σε αυτό τον τύπο σώματος είναι απαραίτητη η προπόνηση δύναμης για την ανάπτυξη του μυϊκού συστήματος και ειδικά της περιοχής της μέσης, μια και έχει αποδειχθεί ότι αυτός ο τύπος σώματος συνήθως υποφέρει από πόνους στο κάτω μέρος της πλάτης.
Τύποι σώματος όπως ο μεσόμορφος και ενδιάμεσοι όπως ο μεσοεκτόμορφος και ο μεσοενδόμορφος έχουν εύκολα αποτελέσματα από τα προγράμματα προπόνησης, ενώ τύποι σώματος όπως ο ενδόμορφος, ο εκτόμορφος και ο ενδοεκτόμορφος χρειάζονται μεγάλη προσπάθεια για την απόκτηση καλής εμφάνισης και φυσικής κατάστασης.
Ενδόμορφος τύπος σώματος
Χαρακτηριστικά:
Μαλακό και στρογγυλό σχήμα σώματος, μεγάλο βάρος στους γοφούς και τους μηρούς, υψηλή αναλογία λίπους, μυϊκό σύστημα που δεν διακρίνεται και αργός μεταβολικός ρυθμός.
Πιθανά προβλήματα:
Τραυματισμοί στα ισχία, τα γόνατα και την ποδοκνημική περιοχή, λόγω του μεγάλου βάρους του σώματος και της μικρής μυϊκής μάζας σε σχέση με το λίπος.
Στόχος της άσκησης:
Μείωση του ποσοστού λίπους στο σώμα, αύξηση της μυϊκής μάζας, βελτίωση της ευλυγισίας και της γενικής φυσικής κατάστασης.
Προτεινόμενο πλάνο άσκησης:
Αερόβια προπόνηση με χαμηλό επίπεδο κραδασμών, χαμηλή ένταση και μεγάλη διάρκεια. Προπόνηση δύναμης για την αύξηση της μυϊκής μάζας.
Παράδειγμα: Αερόβια προπόνηση με διάφορες δραστηριότητες 4 έως 6 φορές την εβδομάδα με διάρκεια από 45 έως 60 λεπτά της ώρας. Προπόνηση δύναμης 3 φορές την εβδομάδα. Διατατικές ασκήσεις πριν και μετά το κυρίως πρόγραμμα.
Προτεινόμενος τρόπος ζωής:
Συνεχής έλεγχος της διατροφής για τη σωστή λήψη θερμίδων και αεροβική προπόνηση.
Μεσόμορφος τύπος σώματος
Χαρακτηριστικά:
Μεγάλο άνοιγμα των ώμων και των γοφών, μικρή μέση, υψηλή αναλογία μυϊκού ιστού με εμφανές μυϊκό σύστημα και μέτριος μεταβολικός ρυθμός.
Πιθανά προβλήματα:
Τραυματισμοί στους τραπεζοειδείς μυς, στους μυς του αυχένα και στις γάμπες.
Στόχος της άσκησης:
Αύξηση και συντήρηση της γενικής φυσικής κατάστασης, της δύναμης και της ευλυγισίας.
Προτεινόμενο πλάνο άσκησης:
Αερόβια προπόνηση με μέτρια ένταση και διάρκεια. Προπόνηση δύναμης με μέτρια ένταση. Διατατικές ασκήσεις μετά από κάθε προπόνηση.
Παράδειγμα: Αερόβια προπόνηση με διάφορες δραστηριότητες 3 έως 4 φορές την εβδομάδα με διάρκεια 20 έως 40 λεπτά της ώρας. Προπόνηση δύναμης 3 έως 4 φορές την εβδομάδα. Διατατικές ασκήσεις πριν και μετά την προπόνηση.
Προτεινόμενος τρόπος ζωής:
Το μόνο που χρειάζεται αυτός ο τύπος σώματος είναι να παίρνει μέρος σε μέτριας έντασης δραστηριότητες.
Εκτόμορφος τύπος σώματος
Χαρακτηριστικά:
Επίπεδος θώρακας, στενοί γοφοί, αδύνατο μυϊκό σύστημα και γρήγορος μεταβολικός ρυθμός.
Πιθανά προβλήματα:
Τραυματισμοί των μυών και των αρθρώσεων και ειδικά τραυματισμοί στο κάτω μέρος της πλάτης.
Στόχος της άσκησης:
Αύξηση της δύναμης και της μυϊκής μάζας. Αύξηση της γενικής φυσικής κατάστασης. Αύξηση της ευλυγισίας και ειδικά στο κάτω μέρος της πλάτης.
Προτεινόμενο πλάνο άσκησης:
Προπόνηση δύναμης για την αύξηση της δύναμης, ειδικά των κοιλιακών μυών. Αερόβια προπόνηση με μέτρια ένταση. Διατατικές ασκήσεις πριν και μετά το κυρίως πρόγραμμα.
Παράδειγμα: Προπόνηση δύναμης 3 έως 4 φορές την εβδομάδα. Αερόβια προπόνηση με διάφορες δραστηριότητες 3 έως 4 φορές την εβδομάδα με διάρκεια 20 έως 30 λεπτά της ώρας. Διατατικές ασκήσεις πριν και μετά από κάθε προπόνηση.
Προτεινόμενος τρόπος ζωής:
Απαραίτητα προπόνηση δύναμης για την αύξηση της μυϊκής μάζας και την αύξηση της δύναμης των κοιλιακών.
ΝΟΥΣ ΥΓΙΗΣ ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ ΥΓΙΗ
Λεπτομέρειες
Τελευταία ενημέρωση : 21 Απριλίου 2017
Εμφανίσεις: 3182
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΛΙΓΟΙ ΑΠΟ ΜΑΣ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥN
Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις. είναι από την Ελληνική γλώσσα.. (βιβλίο Γκίνες)
Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ’ αυτήν δεν υπάρχουν όρια. (Μπιλ Γκέιτς, Microsoft)
Η Ελληνική και η Κινέζικη. είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς κα στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική. (Francisco Adrados, γλωσσολόγος).
Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον. Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει. Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε. Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας. Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών. Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της. Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.
Η ΣΟΦΙΑ Στη γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να ισχύει. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι’ αυτό το λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.
Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».
Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι. Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι). Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη. Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» – ελαττώνει ως ανθρώπους – και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας. Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο». Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι το φρούτο όταν είναι άγουρο ή σαπισμένο και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να το απολαύσουμε. Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά .. Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς.
Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία!!!
Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε (σε αρχική φάση οι Θεοί) ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με τη σωματική μας υγεία. Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο. Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που μόνο Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα. Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με τη σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις. «Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων. Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μπορείς να μιλάς σωστά σημαίνει ότι ήδη είσαι σε θέση να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.
Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ. Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος: «Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».
Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε ένα άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».
Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής. Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.
«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου. Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να θαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες».
Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας, του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ό,τι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.
Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της.
Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα»
Αυτά τα ολίγα και για την δεύτερη ανάρτηση, καθώς περιμένω σχόλια ,παρατηρήσεις, αντιρρήσεις, γενικά διαθέσεις για τα όσα διαβάσατε έως τώρα .
Βεβαίως και θα ακολουθήσουν τα της Φυσικής Αγωγής του σώματος , μα πρώτα ……πρέπει να δούμε τον νου
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ
Λεπτομέρειες
Τελευταία ενημέρωση : 21 Απριλίου 2017
Γράφτηκε από τον/την ΧΑΡΜΠΙΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
Εμφανίσεις: 9516
Μπορείτε στο παρακάτω κουτάκι, να κάνετε παρατηρήσεις, βελτιώσεις ή σχόλια. Παρακαλούμε οι παρατηρήσεις σας να είναι σύντομες, σαφείς και να αναφέρονται αποκλειστικά στη βελτίωση της μεταφοράς του παιδιού σας (δεν θα δημοσιευτούν γενικά σχόλια για το θέμα, που δεν θα αφορούν στη βελτίωση συγκεκριμένων δρομολογίων).
'Ολα τα μηνύματα λαμβάνονται υπόψη στο σχεδιασμό των διαδρομών, ασχέτως αν απαντώνται.
Το κείμενο σας θα είναι ορατό δημόσια με όνομα ή ψευδώνυμο. Το email είναι υποχρεωτικό και δεσμευόμαστε ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί από τρίτους. Το μήνυμα σας δημοσιεύεται σύντομα μετά απο έγκριση του διαχειριστή. Σχόλια σε greeklish δεν δημοσιεύονται.
Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ένας Σύλλογος Γονέων είναι η επικοινωνία με τα μέλη του.
Στη δική μας περίπτωση, αφού δεν είμαστε ένα σχολείο της γειτονιάς, το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο, επειδή ο Σύλλογος πρέπει όχι μόνο να ενημερώσει αλλά και να ενώσει, να φέρει πιο κοντά τα μέλη του.
Τα προηγούμενα ΔΣ είχαν αρχίσει με πολύ κόπο να συγκεντρώνουν τα e-mails των γονέων, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν με μεγάλη επιτυχία. Αλλά…
Ποιο είναι το πρόβλημα
Οι λίστες των e-mails πρέπει να ενημερώνονται. Να διαγράφονται τα μέλη που αποχώρησαν και να προστίθενται τα νεοεισερχόμενα. Και βέβαια, αν είναι δυνατόν, κάτι τέτοιο να γίνεται «αυτόματα». Όμως, το πρόβλημα, δεν βρίσκεται μόνο στην επικοινωνία.
Ταυτόχρονα ο Σύλλογος θα πρέπει να μπορεί να διαχειρίζεται τις συνδρομές, τις επαφές με γονείς που θα μπορούσαν να συνδράμουν το έργο του, τον συντονισμό και την επίλυση των καθημερινών προβλημάτων του σχολείου και βεβαίως, να ενημερώνει τα μέλη του.
Όχι μόνο για τις εκδηλώσεις. Για όλες τις δραστηριότητες του. Και πιστέψτε μας είναι πολλές… Πολλές, και οι περισσότερες δεν φαίνονται!
Πώς θα το λύσουμε
Το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε είναι να εκμεταλλευτούμε πλήρως αυτό το καταπληκτικό (και βραβευμένο) site που έχουν δημιουργήσει και συντηρούν οι καθηγητές του σχολείου μας.
Θα αναλάβουμε τη διαχείριση του χώρου για τους γονείς που μας έχουν παραχωρήσει και εδώ θα βλέπετε πλέον όλα τα νέα και τις δραστηριότητες του Συλλόγου.
Το πρόβλήμα της ενημέρωσης θα το λύσουμε μέσα από τις αναρτήσεις στο χώρο που βρίσκεστε αυτή τη στιγμή. Ακόμη κι αν δεν μπορείτε να συμμετέχετε στις Γενικές Συνελεύσεις, εμείς θα προσπαθήσουμε να σας έχουμε όσο το δυνατόν πιο ενημερωμένους. Για τις συνεδριάσεις και τις αποφάσεις του ΔΣ, για τη διαχείριση του Ταμείου, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε... Για όλα!
Γιατί δεν πρέπει να μένουμε μόνο στα λόγια. Πρέπει να τα ενισχύουμε και με πράξεις. Δεν είναι κενό γράμμα ότι δεν σταματάει η υποχρέωσή μας μόνο στο να ψηφίζουμε. Ούτε είναι σχήμα λόγου ότι όταν είμαστε όλοι ενωμένοι μπορούμε να κάνουμε θαύματα.
Πρέπει όλοι να το καταλάβουμε ότι ο Σύλλογος είμαστε εμείς. Όλοι μαζί!
Και σε αυτό το σημείο μπαίνει η δεύτερη δράση που αναλαμβάνουμε. Η απογραφή των Γονέων.
Κατ’ αρχάς θα μας «γνωρίσει» μεταξύ μας. Ποιοι είμαστε; Πόσοι είμαστε; Τι δουλειά κάνουμε; Πού μένουμε; Ποιους δρόμους ακολουθούμε και πώς βρεθήκαμε εδώ να κάνουμε όλοι μαζί παρέα.
Μετά δείτε πόσα άλλα οφέλη θα προκύψουν.
Γνωρίζοντας τα επαγγέλματα και τον τόπο κατοικίας του καθενός μας, μπορούμε να έχουμε αμέσως μία πρώτη εικόνα της κοινωνικής διαστρωμάτωσης του σχολείου. Όχι βέβαια για άλλους λόγους, αλλά δείτε...
Αν χρειαζόμαστε βοήθεια για να βάψουμε το σχολείο, γιατί να μην το κάνει κάποιος από εμάς;
Τους κήπους και τις ζαρντινιέρες μας γιατί να μην τις φροντίζει ο συνάδελφος πατέρας που είναι κηπουρός;
Το χαρτί τουαλέτας που χρειαζόμαστε γιατί να μην το αγοράσουμε από τον πατέρα που έχει το αντίστοιχο κατάστημα;
Γιατί να μην μας βοηθήσει με νομική συμβουλή κάποιος που είναι δικηγόρος;
Γιατί να μην δημιουργήσουμε «ιατρείο» στο σχολείο με κάποιον από εμάς που είναι παιδίατρος;
Αν κάποιος από εμάς μπορεί να μας βοηθήσει με μία χορηγία, αφου δουλεύει σε μεγάλη εταιρία, πώς θα το ξέρουμε;
Αν ένας από εμάς είναι ψυχολόγος, γιατί να μην έρθει να μας κάνει μια ομιλία για τα προβλήματα της εφηβείας;
Γιατί... Γιατί.... Γιατι... Και βέβαια μπορούμε να λύσουμε τόσα άλλα προβλήματα.
Να αποκτήσουμε «οπτική» αλλά και συγκεντρωτική εικόνα για τα δρομολόγια.
Να ξέρουμε ποιοι άλλοι γονείς είναι κοντά μας, όταν μεταφέρουμε μόνοι μας τα παιδιά στο σχολείο.
Να κάνουμε ένα κατάλογο με τα όργανα που έχει το σχολείο και τα οποία εμείς συντηρούμε.
Να φτιάξουμε κατάλογο με πληροφορίες για τα παιδιά της κάθε τάξης.
Πιθανόν αργότερα να ενισχύσουμε τη δημιουργία ενός Συλλόγου Αποφοίτων του σχολείου
Οι ιδέες πολλές και διαφορετικές. Ας μην ξεχνάμε, βέβαια, και τον λόγο με τον οποίο ξεκινάει αυτό το άρθρο. Την καλύτερη επικοινωνία. Την επαφή ανάμεσα στο ΔΣ και τα μέλη. Με πραγματικούς και ενημερωμένους λογαριασμούς ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, λοιπόν, σας καλούμε να απογραφείτε και να δώσουμε, όλοι μαζί, όραμα, πνοή και εικόνα στη μικρή μας κοινωνία.
Τι πρέπει να κάνετε για να απογραφείτε
Η μοναδική προϋπόθεση που χρειάζεται να πληροίτε είναι ότι πρέπει το παιδί σας να φοιτά στο Μουσικό Γυμνάσιο ή Λύκειο της Παλλήνης.
Από εκεί και μετά προσπαθήσαμε να κάνουμε την όλη διαδικασία όσο πιο απλή μπορούσε να γίνει. Πριν πατήσετε εδώ για να περάσετε στη σελίδα της απογραφής, πρέπει να ξέρετε ότι κάθε φορά που θα χρειάζεται να συμπληρώσετε κάτι, στο επάνω μέρος της σελίδας θα εμφανίζονται οι αντίστοιχες οδηγίες.
Επίσης, σε περίπτωση που δεν θέλετε, για δικούς σας λόγους, να εμφανίζονται τα στοιχεία σας στους υπόλοιπους γονείς, μην ξεχάσετε να σημειώσετε την αντίστοιχη επιλογή.
Τέλος, αν θέλετε να δείτε όλες τις οδηγίες συγκεντρωτικά, και μετά να περάσετε στη σελίδα της απογραφής, πατήστε εδώ.
Σας ευχαριστούμε!
25-ΧΡΟΝΑ
Λεπτομέρειες
Τελευταία ενημέρωση : 21 Απριλίου 2017
Γράφτηκε από τον/την Μουσικό Παλλήνης
Εμφανίσεις: 50311
Φέτος το Μουσικό Παλλήνης έχει γενέθλια !
Γιορτάστε μαζί μας τα 25χρονα του Μουσικού Παλλήνης και των 42 Μουσικών Σχολείων. ενημερωθείτε σε αυτή τη σελίδα που θα ανανεώνεται συνεχώς με νέα, φωτογραφίες, βίντεος και ανακοινώσεις για τις επερχόμενες εκδηλώσεις.
Στις 18.00 ξεκινούν μουσικά και άλλα δρώμενα στους υπαίθριους χώρους του σχολείου, καθώς και λογοτεχνικό καφενείο με προσκεκλημένους τους λογοτέχνες Σώτη Τριανταφύλλου και Θοδωρή Γκόνη. Στις 20.30 θαγίνει η κεντρική εκδήλωση στην αίθουσα συναυλιών του σχολείου, που θα περιλαμβάνει ένα πολυθέαμα μουσικής, λόγου και προβολές βίντεο με θέμα την ιστορία του Πειραματικού Μουσικού Γυμνασίου - Λυκείου Παλλήνης. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
H εκδήλωση θα παραγματοποιηθεί στις 20.30 στο Θέατρο Βράχων του Βύρωνα. Θα περιλαμβάνει συναυλία και ποικίλα μουσικά δρώμενα από μαθητές Μουσικών Σχολείων της Αττικής και της περιφέρειας. Συνολικά θα συμμετέχουν, μετά από πρόσκληση του σχολείου μας, μουσικά σύνολα από 10 περίπου μουσικά σχολεία.
Η εκδήλωση θα βιντεοσκοπηθεί και θα μεταδοθεί απο την ΒΟΥΛΗ-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
26 ΙΟΥΝΙΟΥ 2014 - ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΙΛΙΟY
Το ΠΜΓΛΠ θα συμμετέχει με ημίωρο πρόγραμμα μουσικών συνόλων στην εκδήλωση των 25χρονων
που διοργανώνει η καλλιτεχνική επιτροπή μουσικών σχολείων. Θα συμμετέχει η ορχήστρα και η χορωδία του ΠΜΓΛΠ υπο τη διευθυνση του κ. Μητσάκη, καθώς και η Μπάντα υπο τη διευθυνση του κ. Σκορδίλη.
Το σύνολο κιθαριστών "Αθηνά" υπο τη διευθυνση των κ. Καραγιωργάκη και Κατηρτζόγλου, το σύνολο τζαζ υπο τον κ. Δούση και η Μπάντα υπο τη διευθυνση του κ. Σκορδίλη στο Θέατρο Αττικού Άλσους του Δήμου Αθηναίων προσκεκλημένοι της Βουλής των Εφήβων.
Γράψτε τα σχόλια σας για τη συναυλία. Στείλτε τα με email σε Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. για να τα δημοσιεύσουμε. Διαβάστε εντυπώσεις και σχόλια για τη συναυλία της 21ης Ιουνίου
Μια μικρή γεύση απο την εκδήλωση. Το DVD, αφού μονταριστεί (4 παράλληλες επαγγελματικές κάμερες και ήχος απο την κεντρική κονσόλα), θα διατεθεί απο το σχολείο. Η διάθεσή του θα ανακοινωθεί στην ιστοσελίδα μας.
Το 1988 γεννήθηκε το πρώτο μουσικό σχολείο. Από τότε τα μουσικά πράγματα της χώρας άλλαξαν. Ιδρύθηκαν άλλα 41 μουσικά σχολεία, οι λέξεις «μουσικό σχολείο» γράφτηκαν σε εκατοντάδες βιογραφικά αξιόλογων μουσικών, η ελληνική παραδοσιακή μουσική άρχισε να διδάσκεται συστηματικά.
Όμως το πιο σημαντικό είναι πως τα μουσικά σχολεία έδειξαν πως όταν η τέχνη μπαίνει στο σχολείο, η σχολική βία δεν έχει νόημα και επειδή είναι ανθρωπίνως αδύνατο να αντιπαθείς τη μουσική... γιατί να μην αγαπάς το σχολείο σου;
Ο διευθυντής του γυμνασίου μας στο Κόκκινο FM
γράφουν για τη συναυλία των 25χρονων της 21ης Ιουνίου, παγκόσμιας ημέρας μουσικής:
Συνέντευξη της υποδιευθύντριας λυκείου κ. Μάγδας Αποστόλου στη Δημόσια Ραδιοφωνία
ΣΧΕΔΙΟ ΕΛΕΝΗ
Το "Σχέδιο Ελένη" θα παρουσιαστεί στα πλαίσια του θεατρικού φεστιβάλ off off Athens στο θέατρο επί κολωνώ, 31-5 Σάββατο στις 8.45 έως 9.30μ.μ. και 2-6 Δευτέρα, στις 10 έως 10.45μ.μ. Δείτε τα trailers και περισσότερες λεπτομέρειες
Θα ανακοινώνεται ότι νεότερο για τις εκδηλώσεις και την προετοιμασία τους
Βίντεο
Φωτογραφίες
Σύνδεσμοι
Συνεντεύξεις
Άρθρα μαθητών, καθηγητών, γονέων που θα αποστέλλονται σε Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
κλπ...κλπ...
To Μουσικό Παλλήνης γιορτάζει τα 25χρονα (συναυλία 3 Μαϊου)... και ο τύπος γράφει!
Το Μουσικό Σχολείο Παλλήνης συναντά Μουσικά Σχολεία
απ' όλη την Ελλάδα στο Θέατρο Βράχων του Βύρωνα
για να γιορτάσει τα 25 δημιουργικά χρόνια λειτουργίας του, την ημέρα της Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής, το Σάββατο 21 Ιουνίου 2014, ώρα έναρξης: 20:00.
Θα θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας τη χαρά για τη συμπλήρωση 25 χρόνων λειτουργίας των Μουσικών Σχολείων στη χώρα μας.
Το Μουσικό Γυμνάσιο και Λύκειο Παλλήνης, το πρώτο Μουσικό Σχολείο στην Ελλάδα, ξεκίνησε την πορεία του πριν από 25 χρόνια με όνειρα και φιλοδοξίες. Έτσι, η καλλιτεχνική-μουσική παιδεία μέσα στη δημόσια εκπαίδευση έκανε τα πρώτα της δειλά βήματα με στόχο να διαμορφώσει μουσικά - και όχι μόνο - καταρτισμένους, αλλά και πολύπλευρα ευαισθητοποιημένους πολίτες.
Τα μουσικά σχολεία προσδιορίστηκαν ως σχολεία γενικής αισθητικής καλλιέργειας. Στο πλαίσιο της λειτουργίας τους προσφέρουν, εκτός από υψηλού επιπέδου μαθήματα γενικής παιδείας, ποικίλα καλλιτεχνικά όσο και ατομικά μουσικά μαθήματα, διοργανώνουν συναυλίες με καλλιτέχνες για τους μαθητές, καθώς και ταξίδια στο εξωτερικό ως διαδρομές γνώσης και επαφής με διαφορετικές μουσικές κουλτούρες. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές τους στα μουσικά σχολεία τα παιδιά ανοίγουν τα φτερά τους προς όποια κατεύθυνση επιλέξουν (καλλιτεχνική ή μη) με πλούσια εφόδια.
Στο πέρασμα των 25 χρόνων δόθηκε η ευκαιρία σε πολλά παιδιά με κλίση στη μουσική να αναπτύξουν το ταλέντο τους επιλέγοντας το μουσικό όργανο που τους ταιριάζει, να γνωρίσουν και να αγαπήσουν την ελληνική παραδοσιακή μουσική, να αποκτήσουν καλλιτεχνική εμπειρία, να ασκηθούν στην πειθαρχία και την αφοσίωση που η τέχνη αυτή απαιτεί, μαθαίνοντας ταυτόχρονα να μοιράζονται την απόλαυση της μουσικής ακρόασης, της ερμηνείας και της πρωτότυπης σύνθεσης.
Με τέτοια εφόδια, απόφοιτοι των μουσικών σχολείων έχουν στελεχώσει ορχήστρες στην Ελλάδα και το εξωτερικό ή διαπρέπουν ως σολίστ. Άλλοι πάλι στέκονται στην πρώτη γραμμή των επαγγελματιών μουσικών της χώρας μας, αναδεικνύοντας, ο καθένας με τον τρόπο του, την αξία της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Το βέβαιο πάντως είναι ότι όλοι αισθάνονται μέλη μιας μεγάλης μουσικής οικογένειας με ακατάλυτους δεσμούς.
Έχουμε, λοιπόν, πολλούς λόγους για να γιορτάσουμε αυτήν την επέτειο. Το Μουσικό Γυμνάσιο - Λύκειο Παλλήνης, ως οικοδεσπότης, θα υποδεχτεί 8 μουσικά σχολεία απ’ όλη την Ελλάδα (Αγρίνιο, Άλιμος, Άμφισσα, Ηράκλειο, Ίλιον, Λαμία, Πειραιάς, Ρόδος) σε μια μεγάλη γιορτή. Τα δημόσια αυτά σχολεία, θα δώσουν το «παρών» στη μεγάλη μας εκδήλωση, στις 21/6 την Ημέρα Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής- στο Θέατρο Βράχων. Από τις 20:00 το απόγευμα οι χώροι του θεάτρου θα πλημμυρίσουν από τις μελωδίες και το ταλέντο των μαθητών μας!
Από το 1988, έτος ίδρυσης του Πειραματικού Μουσικού Γυμνασίου -Λυκείου Παλλήνης, ο μουσικός χάρτης της χώρας έχει αλλάξει. Στη διάρκεια των χρόνων που ακολούθησαν ιδρύθηκαν άλλα 41 Μουσικά Σχολεία σε όλη την Ελλάδα, τα οποία έδωσαν νέα πνοή στην δημόσια εκπαίδευση της χώρας μας. Η φράση μουσικό σχολείο έχει γραφεί σε εκατοντάδες βιογραφικά αξιόλογων νέων μουσικών, που πρωταγωνιστούν σήμερα στα μουσικά δρώμενα της χώρας. Ιδιαίτερα η ελληνική παραδοσιακή μουσική ενισχύθηκε με νέους μουσικούς, οι οποίοι μέσα σε λίγα μόνο χρόνια έδωσαν στα ελληνικά παραδοσιακά όργανα - που κινδύνευαν να εξαφανιστούν και βρίσκονταν στα χέρια λίγων μόνο, μεγάλων σε ηλικία, μουσικών - τη θέση που τους αξίζει, ανανεώνοντας έτσι τη μουσική μας παράδοση.
Κορύφωση των εκδηλώσεων για τα 25 χρόνια έναρξης της λειτουργίας του σχολείου μας καθώς και του θεσμού των Μουσικών Σχολείων, αποτελούν δύο μεγάλες εκδηλώσεις :
Η πρώτη θαπραγματοποιηθεί το Σάββατο 3 Μαΐου 2014. Στις 18.00 ξεκινούν μουσικά και άλλα δρώμενα στους υπαίθριους χώρους του σχολείου, καθώς και λογοτεχνικό καφενείο με προσκεκλημένους τους λογοτέχνες Σώτη Τριανταφύλλου και Θοδωρή Γκόνη. Στις 20.30 θαγίνει η κεντρική εκδήλωση στην αίθουσα συναυλιών του σχολείου, που θα περιλαμβάνει ένα πολυθέαμα μουσικής, λόγου και προβολές βίντεο με θέμα την ιστορία του Πειραματικού Μουσικού Γυμνασίου - Λυκείου Παλλήνης.
Η δεύτερη εκδήλωση θαπραγματοποιηθεί το Σάββατο 21 Ιουνίου 2014 (παγκόσμια ημέρα της μουσικής) και ώρα 20.30 στο Θέατρο Βράχων του Βύρωνα, η οποία θα περιλαμβάνει συναυλία και ποικίλα μουσικά δρώμενα από μαθητές Μουσικών Σχολείων της Αττικής και της περιφέρειας. Συνολικά θα συμμετέχουν, μετά από πρόσκληση του σχολείου μας, μουσικά σύνολα από 10 περίπου μουσικά σχολεία.
κ . Φλεμοτόμου, διευθύντρια του λυκείου
Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας,
Με μεγάλη χαρά σας υποδεχόμαστε απόψε στο σχολείο μας στην εκδήλωση αυτή για τα 25 χρόνια λειτουργίας του.
Στα 25 αυτά γόνιμα χρόνια το σχολείο μας, η μόνη ίσως εναλλακτική μορφή εκπαίδευσης με τόση διάρκεια, έχει αφήσει στίγμα ανεξίτηλο στα ελληνικά εκπαιδευτικά πράγματα.
Όλα αυτά τα χρόνια στην επαγγελματική μου σταδιοδρομία αλλά και στην προσωπική μου ζωή συνάντησα ανθρώπους που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο συνδέονταν με το σχολείο αυτό. Ήταν γονείς, συνάδελφοι, φίλοι, απόφοιτοι, μαθητές. Πολλούς σας βλέπω και απόψε εδώ απέναντί μου. συγκινημένους και περήφανους συγχρόνως, να συμμετέχετε στη γιορτή αυτή θεωρώντας την ύπαρξη και την ευδοκίμηση αυτού του σχολείου και δική σας υπόθεση.
Όταν τους άκουγα να μιλούν για το σχολείο είτε από τη μεριά αυτών που συνέβαλαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην ίδρυσή του, στη συνέχιση της λειτουργίας του, στον καθορισμό της ταυτότητας του είτε ως δάσκαλοι περήφανοι για τους μαθητές τους είτε ως απόφοιτοι κάνοντας απολογισμό των μαθητικών τους χρόνων, ένα πράγμα διέκρινα πάντα κοινό σε όλους: το πάθος.
Η αίσθηση αυτή με οδήγησε να αδράξω την ευκαιρία, και έτσι βρίσκομαι απόψε εδώ, μπροστά σας.
Η θητεία μου στο Μουσικό Λύκειο Παλλήνης είναι μικρή, η εμπειρία που βιώνω όμως μοναδική . Κάθε δάσκαλος, ταγμένος στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας, κάπως έτσι θα φανταζόταν το σχολείο.
Σε δύσκολους καιρούς και παρά τις αντίξοες συνθήκες, το σχολείο μας με συμμάχους όλους εσάς αντιστέκεται με όπλο τη μουσική και κρατάει άσβεστο το πάθος για παιδεία και πολιτισμό.
Μέχρι να βρεθούμε απόψε όμως σ' αυτή την αίθουσα και να γιορτάζουμε τα 25χρονα του σχολείου μας προηγήθηκαν πολλά.
Παρακαλώ το συνάδελφο και πολύτιμο συνεργάτη, μέρος της ιστορίας του σχολείου, Διευθυντή του Μουσικού Γυμνασίου Παλλήνης κ. Παπαγεωργίου να προσέλθει στο βήμα.
Ελένη Φλεμοτόμου
κ. Παπαγεωργίου, διευθυντής γυμνασίου
Σεβασμιότατε Πατέρα Νικόλαε
Κυρίες και Κύριοι καλησπέρα σας!!
Σας ευχαριστώ από καρδιάς που απόψε, στα γενέθλια μας ,είστε μαζί μας.
Ήταν καλοκαίρι του 1988. Υπουργός Παιδείας ο αείμνηστος Αντώνης Τρίτσης. Κεφαλονίτης! Δύο επιτροπές εργάστηκαν και κατέθεσαν προτάσεις, για μια καινοτόμα παρέμβαση στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, με κατεύθυνση την τέχνη τον πολιτισμό και τη Μουσική ειδικότερα. Τελικά υιοθετήθηκε το μοντέλο του Μουσικού Σχολείου όπως περίπου το γνωρίζουμε σήμερα με μεγαλύτερο όμως ωράριο λειτουργίας και κατά τη γνώμη πολλών περισσότερο ελκυστικό.
Ψηφίστηκε ο νόμος 1824/88 με 12 άρθρα και στο άρθρο 9 προβλέπει :
"...9. Ιδρύεται από το σχολικό έτος 1988-89 Μουσικό Γυμνάσιο στην Παλλήνη Αττικής, το οποίο θα λειτουργεί πειραματικά για την αφαρμογή πειραματικών προγραμμάτων και πειραματικών μεθόδων διδασκαλίας στον τομέα της αισθητικής παιδείας γενικότερα και της μουσικής ειδικότερα..."
Έτσι γεννήθηκε το Σχολείο μας! Στα χαρτιά τουλάχιστον. Ένα σχολείο όμως ...θέλει μαθητές...θέλει δασκάλους ... θέλει κτήριο!!!! και άλλα ακόμη!!!!
Οι ίδιοι άνθρωποι του υπουργείου ανέλαβαν δράση –και μπήκαν μπροστά- οι αείμνηστοι Στ. Βασιλειάδης και Μαρ.αυροειδής- αλλά και άλλοι που είναι μαζί μας απόψε και προσφέρουν σε εμάς ύψιστη τιμή όπως η κ Μουρελάτου Εύα ο κ Γλαβάς Σωτήριος ο κ.Γλυνιάς Ανδρέας και πολλοί άλλοι –ζητώ συγνώμη από αυτούς που ξεχνώ.
Αυτοί ήταν και οι πρώτοι καθηγητές , επέλεξαν μαθητές , επέλεξαν Διευθύντρια την κ.Χαψιάδου Ματούλα και απεγνωσμένα αναζήτησαν και στέγη. Τελικά το νεοσύστατο μουσικό συστεγάστηκε , για 2 χρόνια, κάτω από δύσκολες συνθήκες, με το Λύκειο Παλλήνης. Τρίτη χρονιά λειτουργίας στις παιδικές κατασκηνώσεις της Εθνικής Τράπεζας στο Διόνυσο με τις ατέλειωτες προσπάθειες της Διευθύντριας και των προέδρων του συλλόγου γονέων κ Πολίτη , κ.Κυριαζή (τι να πω για τον κ Κυριαζή - υποθήκευση του σπιτιού του!) και πολλών άλλων. Η επόμενη χρονιά βρίσκει το Σχολείο να στεγάζεται σε προκατασκευασμένες αίθουσες στην περιοχή Καμπά.
Κάπου τότε έρχεται με μετάθεση στο Μουσικό και ο ομιλών ως δάσκαλος Φυσικής έχοντας λίγες γνώσεις μουσικής ,αλλά πολύ αγάπη γι’αυτήν, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο και δημιουργικό σχολικό περιβάλλον. Και το βρήκα!!! Το βρήκα στα ευγενικά στα ικανά και πάντα κεφάτα παιδιά του σχολείου. Το βρήκα στους δημιουργικούς συναδέλφους. Συχνά σκέφτομαι ότι είμαι πολύ τυχερός άνθρωπος που υπηρετώ σ’ αυτό το σχολείο.
Γρήγορα μεταστεγαστήκαμε στο Λουτρό Παλλήνης και πάλι σε προκατασκευασμένες αίθουσες. Ήταν ωραία εκεί, ήταν εξοχή!
Σε οικόπεδο δωρεά της αείμνηστης Δέσποινας Πουλή χτιζόταν σε φάσεις το υπάρχον κτιριακό συγκρότημα. Οι προσπάθειές για αυτό ήταν συνεχείς και επίπονες... έγγραφα, έγγραφα, έγγραφα. Οι εκάστοτε διευθυντές αλλά και οι πρόεδροι του συλλόγου γονέων ήταν σε συνεχή εγρήγορση (ο κ. Γιαννίσης, η κ. Σταματοπούλου και εσχάτως ο κ. Τσαπάρας).
Εδώ αξίζει σίγουρα να ακουστούν τα ονόματα που υπηρέτησαν ως διευθυντές δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους : μετά την κ. Χαψιάδου, ο κ. Ηλίας Σχίζας, η κ. Ευγενία Σπυροπούλου, ο κ. Σταύρος Κάνιας καθώς και ο κ. Παναγιώτης Μπαϊρακτάρης.
Εγώ, νέος, άπειρος και αγχωμένος ωθήθηκα (ηθικός αυτουργός σε αυτό ο κ Σκανδάλης) στη θέση του διευθυντή του Λυκείου μας το σχολικό έτος 1995-96.
Από το 1997-98 αναλάβαμε το σχολείο «εργολαβικά» με τη θέλησή μας και μετά από κρίση με τον κ. Ανδρέα Ρήγα. Συνεργαστήκαμε άψογα, συνεννοούμασταν και μόνο με το βλέμμα, προσπαθήσαμε δε, συνειδητά, το καλύτερο δυνατό. Τον ευχαριστώ από καρδιάς. Τα τελευταία δυόμιση χρόνια συνεργάζομαι αρμονικά με την κ. Ελένη Φλεμοτόμου και την ευχαριστώ για αυτό.
Συχνά νιώθω ότι θα έπρεπε ήδη να έχω αποχωρήσει από τη θέση αυτή, δίνοντας τη δυνατότητα σε άλλους άξιους συναδέλφους να αναλάβουν αυτό το ρόλο. Νομίζω ότι αυτό θα γίνει σχετικά σύντομα. Οι λόγοι που με κρατούν ακόμη όρθιο και ελπίζω δημιουργικό είναι: η προσωπικότητα, το ήθος και η αγάπη των μαθητών, οι ιδανικές σχέσεις (αλληλοσεβασμού και αγάπης) με τους άξιους συναδέλφους μου, οι εξαιρετικές σχέσεις με τους γονείς και βέβαια οι άριστες σχέσεις με τους κατά καιρούς διατελέσαντες διευθυντές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης: τον κ. Κωνσταντίνο Σκανδάλη, τον κ. Απόστολο Παπακωνσταντίνου και τελευταία με τον κ. Στέφανο Καπέλα. Φυσικά, θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ και στην άριστη σχέση με όλους τους τοπικούς φορείς (νομάρχες, δημάρχους και οπωσδήποτε το υπουργείο παιδείας).
Ζωντανή ιστορία του σχολείου μας αποτελεί ο ΔημήτρηςΑντωνιάδης. Τελευταία τον στεναχωρήσαμε και φοβάμαι ότι δεν είναι απόψε μαζί μας. Θέλω να ξέρει ότι τον αγαπώ , τον αγαπάμε και τον θέλουμε σύντομα κοντά μας.
Αν όλα όσα ακούστηκαν για πολλούς από εσάς ήταν κουραστικά για μένα αποτελούν μέρος της ιστορίας του σχολείου. Για τα λίγα, όμως, που θα προσθέσω ακόμα θα ήθελα την προσοχή σας.
Αμείλικτο και προφανές είναι το ερώτημα: «αγαπητέ μου τι πετύχατε;»
ήρεμη σχολική ζωή χωρίς ίχνος βίας και παραβατικότητας
κλίμα σεβασμού και αγάπης μεταξύ μαθητών και καθηγητών.
γόνιμη και αποτελεσματική μαθησιακή διαδικασία (το σχολικό έτος 2010-11 το σχολείο μας ,από πλευράς επιτυχίας σε ΑΕΙ ΤΕΙ ήταν στην 23η θέση ανάμεσα στα 1160 σχολεία της χώρας!)
απόφοιτοι του σχολείου μας είναι τώρα συνάδελφοι.
απόφοιτοι μας διακρίνονται στα μουσικά δρώμενα όχι μόνο της χώρας μας αλλά και του εξωτερικού.
πλειάδα αποφοίτων μας διαπρέπουν σε πολλούς και ποικίλους επιστημονικούς τομείς.
είμαστε σχολείο υψηλής ζήτησης.
Αλλά ακόμα και αν όλα αυτά φαντάζουν λίγα, το γεγονός ότι οι μαθητές μας στην τρυφερή τους ηλικία των 12-18 έρχονται στο σχολείο και φεύγουν από αυτό με χαρά, κλαίνε όταν κλείνουμε για διακοπές και παρά το διευρυμένο ωράριο δεν εκδηλώνουν κόπωση, κατακτούν δε με όμορφο τρόπο τη γνώση σε όλο το φάσμα των μαθημάτων, θεωρώ ότι είναι κάτι εξαιρετικά σημαντικό.
Αν σκεφτούμε ότι η πλειοψηφία των νέων μας βομβαρδίζονται από χαμηλής αισθητικής και αμφιβόλου ποιότητας πολιτιστικά προϊόντα, οι δικοί μας μαθητές αντιστέκονται και συγκινούνται με το να παίζουν, να τραγουδούν και να παράγουν και ελληνική παραδοσιακή μουσική (γεγονός πρωτόγνωρο για το ελληνικό σχολείο!) ακόμη δε και να ψάλλουν βυζαντινούς ύμνους σε ένα ψαλτήρι.
Άρα το καινοτόμο ωρολόγιο πρόγραμμα, η ενασχόληση με πληθώρα γνωστικών αντικειμένων οδηγεί τους μαθητές μας στη κατάκτηση μιας πλουραλιστικής παιδείας με ανοιχτούς ορίζοντες. Ελπίδα μου και συνειδητός στόχος αποτελεί να είναι αύριο ελεύθεροι, δημοκρατικά σκεπτόμενοι πολίτες με ικανότητες να αντιλαμβάνονται τα κοινωνικά και άλλα γεγονότα σε βάθος και επίσης να είναι όπως τους επαναλαμβάνω με κάθε ευκαιρία «ευτυχισμένοι και ωραίοι άνθρωποι».
Σας ευχαριστώ θερμότατα.
Κωνσταντίνος Δ. Παπαγεωργίου.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ
Ευχαριστούμε θερμά όλους, γονείς, μαθητές, φίλους του Μουσικού Γυμνασίου και Λυκείου Παλλήνης για την αθρόα προσέλευσή τους, το Σάββατο 3 Μαΐου 2014 στην εκδήλωση των 25 χρόνων λειτουργίας του σχολείου μας, που ξεπέρασε κάθε προσδοκία.
Θέλουμε να ζητήσουμε συγγνώμη για την ταλαιπωρία ορισμένων από εσάς και ταυτόχρονα να ευχαριστήσουμε την πλειοψηφία για την κατανόηση που έδειξε. Θεωρώντας και τους γονείς των μαθητών μας οικοδεσπότες και με δεδομένη τη χωρητικότητα της αίθουσάς μας, δώσαμε προτεραιότητα στην είσοδο τιμώμενων προσώπων και εκπροσώπων φορέων.
Ελπίζουμε να σας δούμε όλους, μαζί με συγγενείς, γνωστούς και φίλους και στην επόμενη εκδήλωσή μας στις 21 Ιουνίου 2014 στο Θέατρο Βράχων, χωρητικότητας 2300 ατόμων.
Η μεταφορά των συμμετεχόντων θα γίνει με δικά τους μέσα.
Από Αττικη Οδο, Κόμβος 7 "Λεωφ. Δημοκρατίας" για τις εισόδους Α και Γ του Πάρκου.
Από Εθνική οδό: κόμβος για Αγ.Αναργύρους, Ίλιον ("Τρεις Γέφυρες) για τις εισόδους Α και Γ.
Έναρξη της συναυλίας ώρα 8μμ, προσέλευσηγια τεστ ήχου ώρα 6.15μμ
Η συναυλία οργανώνεται από το Μουσικό Σχολείο Ιλίου και την Καλλιτεχνική Επιτροπή του Υπ. Παιδείας για τον εορτασμό των 25 χρόνων και συμμετέχουν όλα τα Μουσικά Σχολεία της Αττικής.
Η συμμετοχή των μαθητών/τριών των παραπάνω συνόλων είναι υποχρεωτική.
Συναυλία στο Θέατρο του Αττικού Άλσους, για τη «Βουλή των Εφήβων» ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΙΟΥΛΙΟΥ
Αγαπητοί μαθητές/τριες και γονείς.
Η Συναυλία στο Αττικό Άλσος είναι πολύ σημαντική, παρακαλούνται θερμά όλοι συμμετέχοντες να την αγκαλίάσουν.
Λαμβάνουν μέρος: Σύνολο κιθάρων «Αθηνά», φιλαρμονική ορχήστρα (μπάντα) και σύνολο Τζαζ.
ΤΟΠΟΣ: ΘΕΑΤΡΟ ΑΤΤΙΚΟΥ ΑΛΣΟΥΣ (ΓΑΛΑΤΣΙ)
Είσοδος από Λεωφόρο Αττικού Άλσους (προέκταση Καρπενησιώτη- Οικονομίδη)
Η μεταφορά των συμμετεχόντων θα γίνει με δικά τους μέσα.
Έναρξη της συναυλίας ώρα 8.30μμ, προσέλευση για τεστ ήχου ώρα 6.00μμ(τζαζ) 6.30μμ (μπάντα) και 6.45μμ (κιθάρες).
Η συναυλία οργανώνεται από τη Βουλή των Εφήβων και θα μεταδοθεί από Βουλή TV.
Κατανοούμε την επιβάρυνση γονέων και μαθητών που υποστήριξαν όλες τις συναυλιακές υποχρεώσεις του σχολείου μας. Το σχολείο και τα σύνολα του έχουν δεσμευτεί για την πραγματοποίηση των συναυλιών αυτών και κατά συνέπεια η παρουσία όλων είναι απαραίτητη. Ευχαριστούμε θερμά για την αμέριστη βοήθειά σας.
Συνέντευξη της υποδιευθύντριας λυκείου κ. Μάγδας Αποστόλου στη Δημόσια Ραδιοφωνία
Ηλεκτρονικός τύπος
Διαβάστε το άρθρο της κ. Μητρίτσα στο ΜΑυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Τα αξέχαστα χρόνια μου στο "μουσικό", άρθρο της Ελένης Κεχαγιά στο mothersblog.gr
(αναδημοσίευση απο ΜusicPaper.gr, εδώ το πρωτότυπο άρθρο)
Πώς αποτιμούνται τα 25 χρόνια λειτουργίας ενός θεσμού; Με ποια μεγέθη-εργαλεία μπορούμε να μετρήσουμε την προσφορά των Μουσικών Σχολείων στο χάρτη της δημόσιας εκπαίδευσης; Πόσο έχουν επηρεάσει τη μουσική ζωή της χώρας μας, μια που μιλάμε για σχολεία εξειδίκευσης; Πώς προσδιορίζεται σήμερα ο εκπαιδευτικός στόχος των 42 συνολικά Μουσικών Σχολείων ανά την Ελλάδα; Όλα αυτά και πολλά άλλα, είναι ερωτήματα που επανέρχονται ζωηρά μέσα στη συγκυρία του εορτασμού των 25 χρόνων του θεσμού. Πηγή: www.musicpaper.gr
Πώς αποτιμούνται τα 25 χρόνια λειτουργίας ενός θεσμού; Με ποια μεγέθη-εργαλεία μπορούμε να μετρήσουμε την προσφορά των Μουσικών Σχολείων στο χάρτη της δημόσιας εκπαίδευσης; Πόσο έχουν επηρεάσει τη μουσική ζωή της χώρας μας, μια που μιλάμε για σχολεία εξειδίκευσης; Πώς προσδιορίζεται σήμερα ο εκπαιδευτικός στόχος των 42 συνολικά Μουσικών Σχολείων ανά την Ελλάδα; Όλα αυτά και πολλά άλλα, είναι ερωτήματα που επανέρχονται ζωηρά μέσα στη συγκυρία του εορτασμού των 25 χρόνων του θεσμού.
Η πρώτη μου επαφή με το τι σημαίνει “Μουσικό Σχολείο”, συνέβη όταν ανάμεσα στους συμφοιτητές μου, στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών της Αθήνας, γνώρισα κάποιους απόφοιτους των Μουσικών Σχολείων Παλλήνης και Ιλίου. Ξεχώριζαν - όχι μόνο από τη μεταξύ τους οικειότητα (που σε ένα καινούριο για όλους περιβάλλον, γινόταν αμέσως αντιληπτή), ούτε από την εναλλακτική, κάπως “χίπικη/ethnic” (όπως θέλεις πες το), εμφάνισή τους. Ήταν η γλώσσα τους, η γλώσσα της Παράδοσης, αυτό που τους έκανε να ξεχωρίζουν: Η εξοικείωσή τους με όρους συγκεχυμένους ή άγνωστους μέχρι τότε σε μένα (που είχα τελειώσει το Γενικό Λύκειο και είχα προχωρήσει ήδη αρκετά τις ωδειακές μου σπουδές), όπως “ήχος πλάγιος του β‘ “, “λαύτα”, χιτζάζ, “ καβάλ”, “φθορά”, “απήχημα”, “ταξίμι” και τόσα άλλα, υπήρξε αποκαλυπτική. Όσο κι αν είχα στα αυτιά μου τον Ελληνικό Ήχο, μεγαλωμένη στην επαρχία, δεν γνώριζα τα κλειδιά του. Τα παιδιά λοιπόν αυτά, πατούσαν και με τα δύο πόδια σ’ αυτό που καταλαβαίνουμε και βιώνουμε ως Μουσική μέσα στο γεωγραφικό μας χώρο. Η Ανατολή και η Δύση - η ασυγκέραστη παράδοση της βυζαντικής μουσικής και του δημοτικού μας τραγουδιού από τη μια και το ευρωπαϊκό μουσικό σύστημα από την άλλη. Δύο κόσμοι ισότιμοι στις αποσκευές τους.
Εκτός από τη δωρεάν μουσική παιδεία, η σημαντικότερη ίσως καινοτομία των Μουσικών Σχολείων συνοψίζεται στην εισαγωγή της παραδοσιακής μουσικής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ισότιμα με την ευρωπαϊκή ακαδημαϊκή μουσική. Η δυνατότητα να γνωρίσουν, δηλαδή να ακούσουν και να παίξουν οι έφηβοι των πόλεων, τραγούδια και σκοπούς από τη Ελληνική Μουσική Παράδοση, συμβαίνει για πρώτη φορά το 1988 με την ίδρυση του Μουσικού Σχολείου Παλλήνης και εξαπλώνεται σταδιακά σε όλη τη χώρα. Χάρις στο όραμα των εμπνευστών του θεσμού (Μάριου Μαυροειδή και Στέφανου Βασιλειάδη) τα Μουσικά Σχολεία λειτουργούν ως αντίβαρο στη μεγάλη αστικοποίηση του τρόπου ζωής και στην εξάπλωση της τηλεοπτικής αισθητικής. Αθόρυβα, αλλά αποφασιστικά, τα σχολεία αυτά μετατρέπονται σε φυτώρια εξερεύνησης την παραδοσιακής μουσικής και του τρόπου που μπορεί να διδαχθεί η κατεξοχήν προφορική και αυτοσχεδιαστική δημοτική μας παράδοση, δίπλα στην “κλασική” μουσική.
Το Μουσικό Σχολείο είναι λοιπόν ένα πείραμα. Είναι η πρώτη προσπάθεια συστηματοποίησης της διδασκαλίας της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής. Οι μέθοδοι διδασκαλίας στην αρχή καλύπτουν κάθε δυνατό μέσο μετάδοσης της γνώσης - το μάθημα μετατρέπεται σε παιχνίδι που σε μαθαίνει να ψάχνεις, να ακούς, να αναζητάς το δικό σου τρόπο παιξίματος, πράγμα πρωτόγνωρο και πολύ διαφορετικό από το γνωστό ωδειακό (απόλυτο) σύστημα εκμάθησης της μουσικής, που γίνεται βάσει λεπτομερούς παρτιτούρας. Φυσικά με τα χρόνια υιοθετήθηκε και η καταγραφή της παραδοσιακής μουσικής με τη χρήση της ευρωπαϊκής σημειογραφίας, χωρίς ωστόσο να παραβιάζεται έτσι ο κεντρικός αυτοσχεδιαστικός χαρακτήρας της. Οι πρώτοι απόφοιτοι, λοιπόν, των Μουσικών Σχολείων που αφοσιώνονται στο παραδοσιακό τους όργανο, δεν είναι απλώς εμπειροτέχνες - είναι οι πρώτοι “μορφωμένοι” παραδοσιακοί μουσικοί.
Στις μέρες μας βέβαια, το δίπολο ευρωπαϊκή - παραδοσιακή μουσική έχει μπολιαστεί με πολλά διαφορετικά μουσικά ρεύματα, μια που οι μουσικές και όχι μόνο, εκδηλώσεις των σχολείων αυτών διακρίνονται για την απόλυτη ελευθερία ως προς την επιλογή του ρεπερτορίου: Μικρά και μεγάλα σύνολα - ροκ, τζαζ, ethnic, παραδοσιακής και “δυτικής” ορχηστρικής μουσικής -, θεατρικά δρώμενα, φιλολογικά εργαστήρια, διαθεματικά projects και ό,τι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί, ζωντανεύουν στους διαδρόμους και στις αίθουσες εκδηλώσεων των Μουσικών Σχολείων. Το σχολείο γίνεται έτσι πεδίο ανταλλαγής ιδεών, δημιουργικής άμιλλας, ελεύθερης έκφρασης και ευρείας καλλιτεχνικής καλλιέργειας, με τη μουσική να αποτελεί κεντρικό κομμάτι της καθημερινότητας των παιδιών.
Αν ρωτήσεις έναν απόφοιτο Μουσικού Σχολείου (από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του ως και σήμερα), τι αντιπροσωπεύει γι’ αυτόν το σχολείο του, η απάντηση του είναι: Εμπειρία. Η δημιουργικότητα, η αυτενέργεια, η ομαδικότητα και, ιδιαίτερα, η ψυχική επαφή με την Τέχνη, απογειώνουν την εκπαιδευτική διαδικασία, από σχέδιο επί χάρτου, σε βιωμένη γνώση. Το περιβάλλον του Μουσικού Σχολείου ευνοεί τη συνεργασία και την αλληλοαποδοχή ανάμεσα στους μαθητές, που δένονται έτσι με ισχυρούς ψυχικούς δεσμούς μεταξύ τους. Δεν είναι τυχαίο, ότι μερικές από τις μπάντες που δίνουν το δικό τους παρόν σήμερα στο χώρο της μουσικής, εκπροσωπώντας, μάλιστα, διαφορετικά ρεύματα, έχουν δημιουργηθεί από απόφοιτους των σχολείων αυτών. (Αναφέρω ενδεικτικά: Χάρης Λαμπράκης Trio, Μάρθα Μαυροειδή Trio, Τακίμ, Ματ σε 2 υφέσεις, Burger Project, Musica Ficta - Απόλλων Ρέτσος, Usurum κ.α.). Εξίσου, ο κατάλογος των επαγγελματιών μουσικών (σε διάφορα είδη μουσικής) που έχουν περάσει από μουσικά σχολεία, είναι μακρύς.
Τελικά, ποιός είναι ο ορισμός του Μουσικού Σχολείου, σε ποιούς απευθύνεται; Είναι ένα “δημόσιο καλλιτεχνικό σχολείο, με εξειδίκευση στη μουσική”, που αφορά όποιον ενδιαφέτεται να διδαχθεί μουσική. Η “επαγγελματική κατεύθυνση στη μουσική” “ως δυνατή επιλογή των αποφοίτων του”, όπως περιγράφεται στον ιδρυτικό νόμο (3345-88, ΦΕΚ 648 Β’), μπορεί να υπήρχε ως αρχικός στόχος των εμπνευστών του, υπάρχουν όμως πολλές μέριμνες που το Υπουργείο Παιδείας θα έπρεπε ήδη να έχει προνοήσει να συμβούν μέσα στην εξέλιξη του θεσμού, προκειμένου όντως να υποστηρίζεται η επιλογή αυτή. Φυσικά ένα μεγάλο μουσικό ταλέντο δε μπορεί παρά να ακολουθήσει την κλίση του. Όμως, θεσμικά, ο νέος μουσικός παραμένει μετέωρος. Δε μπορούμε να μιλάμε για στέρεη και στοχευμένη μουσική παιδεία, όταν αυτή ξεκινάει (πολύ αργά) στο γυμνάσιο. Είναι απαραίτητη η δημιουργία Μουσικών Δημοτικών, κι ακόμα πιο επιτακτική η ίδρυση Ακαδημίας (Παραδοσιακής και Ακαδημαϊκής Μουσικής), αν θέλουμε να μιλάμε για ολοκληρωμένη πρόταση μουσικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Δυστυχώς η πολιτεία κωφεύει μπροστά στο αυτονόητο. Ακόμη, και με αφετηρία το πρόγραμμα σπουδών του Μουσικού Σχολείου, επιβάλλεται να ξεκινήσει δημιουργικός διάλογος πάνω στις σύγχρονες ανάγκες και τους εκπαιδευτικούς στόχους του σχολείου, επειδή οι ελλείψεις παραμένουν πολλές: Τα περισσότερα μουσικά όργανα μέχρι σήμερα δεν έχουν αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών ούτε μουσικά βιβλία-μεθόδους, ενώ στην αρχή κάθε χρονιάς, πολλοί καθηγητές οργάνων, αργούν έως και 2-3 μήνες να τοποθετηθούν ως αναπληρωτές ή ωρομίσθιοι.
Είναι βέβαιο πως ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας των Μουσικών Σχολείων καθώς και η δημοφιλία τους ανάμεσα στους σπουδαστές τους, οφείλονται σε προικισμένους, χαρισματικούς δασκάλους που πέρασαν από τις τάξεις των σχολείων αυτών. Το παρθένο έδαφος μετουσίωσε την απόπειρα σε έμπνευση, σε αγάπη και αφοσίωση για τη μουσική. Σήμερα το αίτημα παραμένει το ίδιο: Τα Μουσικά Σχολεία χρειάζονται εμπνευσμένους δασκάλους, όπως και εξειδικευμένο διάλογο μεταξύ προσωπικοτήτων της Τέχνης και της Εκπαίδευσης που, από κοινού, θα προτείνουν το δρόμο και το βηματισμό, προς την ωρίμανση του θεσμού και την εδραίωσή του στην ελληνική κοινωνία. Ο διάλογος αυτός φαίνεται πως είναι η μόνη διέξοδος, μαζί και πρόκληση. Η συμβολή σημαντικών καλλιτεχνών και ανθρώπων του πνεύματος και της επιστήμης, που θα καταθέσουν την εμπειρία και το όραμά τους, θα αποτελέσει γεγονός ζωτικής σημασίας για την εξέλιξη και αναβάθμιση της μουσικής παιδείας στον τόπο μας. Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον Αλέξανδρο Καψοκαβάδη για το δημιουργικό διάλογο και την γνώση και εμπειρία του, ως υποψήφιου διδάκτορα με θέμα τα Μουσικά Σχολεία, απόφοιτου του Μουσικού σχολείου Ιλίου και εξαιρετικού μουσικού (μέλος του συγκροτήματος Ματ σε 2 υφέσεις).
* Η Ευτυχία Μητρίτσα έχει διδάξει στο Μουσικό Σχολείο Καβάλας, Καρδίτσας και τα τελευταία χρόνια στο Μουσικό Σχολείο Παλλήνης
"Τα αξέχαστα χρόνια μου στο μουσικό", άρθρο της Ελένης Κεχαγιά στο mothersblog.gr
25 χρόνια Μουσικά Σχολεία | της Ευτυχίας Μητρίτσα Πηγή: www.musicpaper.gr
ΠΜΓΛΠ: Πειραματικό Πρότυπο μουσικό Γυμνάσιο Λύκειο Παλλήνης. Το έγραφαν και οι αναμνηστικές ταυτότητες που κρέμονταν στο λαιμό μας, με γραμμένο από πίσω το όνομά μας.
Της Ελένης Κεχαγιά
Φέτος κλείνει τα 25 του χρόνια. Εχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που έκλεισα τη σχολική πόρτα του Μουσικού πίσω μου. Το να είσαι μαθητής στο Μουσικό στα μετέπειτα χρόνια της ζωής είναι κάτι σαν να έχεις πάρει το... χρίσμα! «Είσαι από το Μουσικό;», «Τον βλέπεις αυτόν στην ορχήστρα; Είναι από το μουσικό!», «Γνώρισα μια κοπέλα σήμερα, και η φίλη της ... μάντεψε! Είναι συμμαθήτριά μου από το μουσικό!».
Αυτά και άλλα πολλά ακούν οι κοντινοί και αγαπημένοι, οι οποίοι πολλές φορές κοιτούν με περίεργεια. Αλλά τους καταλαβαίνω. Δεν ξέρουν πώς είναι να είσαι από το Μουσικό!
Το Μουσικό καταρχήν δεν είναι σχολείο. Είναι ιδέα! Ένα σχολείο όπου έκανες, εννιάωρα και δεκάωρα τα πρώτα χρόνια, και όμως όταν ερχόταν η ώρα να φύγεις έλεγες «Κιόλας;». Ένα σχολείο γεμάτο παιδιά με ταλέντο και δημιουργία. Άλλα περισσότερο, άλλα λιγότερο αλλά πάντως κάποιος τους έδωσε την ευκαιρία να το καλλιεργήσουν. Δε χρειάζοταν και δε χρειάζεται να ξέρεις μουσική στην πρώτη γυμνασίου. Όλα ξεκινούν από την αρχή. Χρειαζόταν όμως να αντιλαμβάνεσαι την μουσική.
Ένα σχολείο που περπατούσες και άκουγες τραγούδια και νότες. Ένα σχολείο που τα παιδιά μαζεύονταν στο διάλλειμα και τραγουδούσαν. Μαζί και οι καθηγητές. Ένα σχολείο που το πιάνο υπήρχε μέσα στην τάξη. Ένα σχολείο που σου άνοιγε τους ορίζοντες. Ευρωπαϊκή, παραδοσιακή, βυζαντινολογία, όργανα επιλογής, μουσικά σύνολα, πιάνο, θεωρία, αρμονία, ορχήστρα, καλλιτεχνικά, θέατρο, φωτογραφία, τζαζ, μουσική κινηματογράφου...
Ένα σχολείο που από τότε που άνοιξε ακούω ότι θα το κλείσουν. Ένα σχολείο που στις λιακάδες βγαίναμε στην εξοχή και κάναμε μάθημα. Ένα σχολείο που ακόμα και οι κοπάνες είχαν άλλη χάρη! Ένα σχολείο όπου ακόμα και οι καθηγητές των κανονικών μαθημάτων αγαπούσαν και γνώριζαν μουσική. Ένα σχολείο που ωριμάζει τα παιδιά. Πρέπει να συνεργαστείς, να αφήσεις πίσω σου το πόσο μεγάλο ταλέντο είσαι. Πρέπει να δουλέψεις σε ομάδα, πρέπει να συνεργαστείς γιατί έχεις συναυλία μπροστά σου!
Σήμερα, υπάρχουν πολλοί σπουδαίοι μουσικοί ανάμεσά μας. Τους βλέπετε στην τηλεόραση, ακούτε τη μουσική τους και τα τραγούδια τους στο ραδιόφωνο, αγαπάτε τα έργα τους. Μπορεί να μαθαίνουν τα παιδιά σας μουσική. Είναι μέλη κάποιας μπάντας ή κάποιας ορχήστρας. Ναι! Είμαστε παντού, είναι αλήθεια! Σχεδόν το 50% αυτών των ανθρώπων είναι παιδιά του Μουσικού. Και το αγάπησαν πολύ αυτό το σχολείο. Κάποιοι μάλιστα επέστρεψαν πίσω, αυτή τη φορά ως καθηγητές. Κάποιοι, όπως εγώ, τους παρακολουθώ από μακριά ή από κοντά (δεν έχει σημασία), και χαίρομαι τόσο γι' αυτούς. Κάνω κι εγώ ό,τι μπορώ για να προβάλλεται η δουλειά τους. Όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί το αξίζουν.
Αρκετοί από εμάς δεν γίναμε ούτε μουσικοί, ούτε τραγουδιστές, ούτε μαέστροι, ούτε συνθέτες. Όμως όλοι γίναμε άνθρωποι που η μουσική, μας ορίζει. Γιατί ο άνθρωπος κάνει τη μουσική και η μουσική τον άνθρωπο!
Εύχομαι κι ελπίζω ότι αυτό το σχολείο- που έχει αρκετά προβλήματα αλλά δεν είναι της παρούσης- να συνεχίζει να υπάρχει, να μεγαλώνει, να δημιουργεί και να γεννά πολιτισμένους ανθρώπους. Α! Εύχομαι επίσης και τα παιδιά μου να πάνε εκεί!
Χρόνια πολλά ΠΜΓΛΠ! Χρόνια πολλά καθηγητές που αγαπάτε τόσο πολύ αυτό το σχολείο! Χρόνια πολλά μαθητές, να προσέχετε το σχολείο σας και αυτά που σας μαθαίνουν. Κάποια στιγμή θα καταλάβετε γιατί! Χρόνια πολλά παλιοί συμμαθητές που ακόμη κι αν έχουμε χαθεί, έχουμε κάτι που μας ορίζει και κρατά τη σχέση μας ζωντανή! Χρόνια πολλά Μουσικό! Συνέχισε να ανοίγεις τους ορίζοντες στα παιδιά! Χρόνια πολλά Δημήτρη Αντωνιάδη! Ξέρεις εσύ!
«Το τραγούδι θα πω του σχολειού που μιλά, του σχολειού που τραγουδά, κάτι ντο ρε μι, κάτι a b c, θα ακούσετε εκεί, ήχους, λέξεις, συλλαβές, από παιδικές φωνές, ντο ρε μι φα σολ λα σι ντο, ούτε μέρα δεν περνά, δίχως μελωδίες να ακουστούν, στο σχολείο μας που τραγουδά!»
(από τη σελίδα του παπα Γιώργη Τζάβλα στο facebook)
Μουσικά Σχολεία
Γενεθλια Μουσικού Σχολείου Παλλήνης Μια ιδέα που κυοφορήθηκε τη 10ετια του '80 στην πατρίδα μας η δημιουργία των Μουσικων Σχολείων, γεννήσε το 1ο πειραματικό Σχολείο στην Αθήνα. Το πρωτότοκο τέκνο της το Μουσικό Σχολείο της Παλλήνης γιορτάζει τα 25α γενέθλια του. Η μουσική ανοιξη της 10ετιας του '50 που ξεκίνησε με τους μεγάλους συνθετες, μουσικούς, δεξιοτέχνες και ερευνητές της εποχής, γέννησε την ιδέα των Μουσικών Σχολείων. Έχει βάθος χρόνου. Οι νότες και οι φθόγγοι βημάτισαν στην Ελλάδα πλάι πλάι με τα ματωμένα πόδια των προσφύγων. Ταξίδεψαν στις πλάτες ξεσπιτωμένων-εκδιωγμένων ανθρώπων απο τα πατρικά τους χώματα. Άλλες για την Αμερική, άλλες για την Ευρώπη, την Αυστραλία, την Αφρική κι άλλες, οι πιο πολλες και πιο μεστές, για τη Μητέρα Πατρίδα. Οι νότες μου στο Κανονάκι έχουν αίμα και πνεύμα, αγωνία και πόνο, όχι απο τον δικό μου, αλλά απ' του μπάρμπα Νίκο του Στεφανίδη, που κουβάλησε, μαζί μ' άλλους πολλούς, στις πλάτες του όλη τη Ρωμιοσύνη. Άλλοι έφεραν λείψανα αγίων, άλλοι τα μυρωμένα εικονισματάκια τους, άλλοι τα μουσικά τους οργανα, ο μπαρμπα Νίκος τον Αγιο Κηρυκό και την Αγία Ιουλίτα, φυλαγμένη εικόνα κάτω απο τις χορδές του μουσικού του οργάνου, του κανονίου του. Κάποιος τον αναζήτησε, κάπου τον βρήκε ξεσπιτωμένο απ' τα 'ρχοντικά του Ικονίου, σ' ένα χαμόσπιτο να κατοικεί της Νέας Ιωνίας, ρολόγια να φτιάχνει για τον επιούσιο και το κανονάκι του σ' ένα πατάρι σκονισμένο, ξεκούρδιστο σαν την ψυχή του. Κρούεται η θύρα του φτωχόσπιτου. Τις κρούει θύρας κεκλεισμένας; Σίμων Καράς. Ήρθα για να χορδίσουμε τις χορδές της πονεμένης σου καρδιάς της πονεμένης Ρωμιοσύνης. Φέρε το όργανο. ´Αστο κυρ Σίμο. Δεν έχω κλειδί για να χορδίσω. Το άφησα στο αμπάρι μου στο Ικόνιο. Εκεί να περμένει έως ότου επιστρέψουμε στα πατρογονικά μας. Πόνεσε και λυπήθηκε ο επισκέπτης, μα δεν απογοητεύτηκε. Ήταν πεισματάρης ο κυρ Σίμων Καράς. Τα κατάφερε. Και το κανονάκι χόρδισε ο μπαρμπας Νίκος και στο ραδιομέγαρο της ελληνικής ραδιοφωνίας έπαιξε σκοπούς και τραγούδια και όλους εμάς ενέπνευσε. Να αναγενιέσαι απο τις στάχτες είναι πόνος, φωτιά που καίει τα σωθηκά σου. Αγαπητοί μου φίλοι και μαθητές μου, αν παίζουμε κανονάκι, ούτι κι άλλα παρόμοια όργανα του Ρωμέικου, σ' αυτούς τους ανθρώπους το οφείλουμε. Δεν γίνεσαι άνθρωπος, δεν γίνεσαι λείτος- λαός, δε φτιάχνεται πατρίδα αν δε στάξει ιδρώτας αγωνίας και αίμα απο το μέτωπο του καθενός που πατεί πάνω σ' αυτό το φλούδι της γης. Κι ολα αυτά τι σχέση έχουν με τα γενέθλια του Μουσικού Σχολείου; Απλά, αν δεν είναι προϋπήρχαν όλοι αυτοί δεν θα γεννιόταν Μουσικά Σχολεία στην Ελλάδα. Γονιμοποιήθηκαν απο τον Σκαλκώτα, τον Χατζηδάκη, τον Θεοδωράκη, τον Σιμωνα Καρά, το Βασίλη Νόνη, τον Κων/νο Πρίγγο, τον Θρασυβουλο Στανίτσα κι αναρίθμητους άλλους πολλούς εραστές της τέχνης του ωραίου και του υψηλού, για να γεννηθούν και να πολλαπλασιαστούν. "Αυξήθησαν και επληθύνθησαν και κατακυρίευσαν τα μήκη και τα πλάτη αυτής της πολύπαθης πατρίδας. Παράγουν, εδώ και 25 χρόνια πολιτισμό, παιδεία, έτσι όπως τα περιγράφει γλαφυρά, με έντονα συναισθήματα η αγαπημένης μας μαθήτρια Ελένη Κεχαγιά, απο τα πρώτα λουλούδια που άνθησαν σ' αυτόν τον μουσικόκηπο. Ελένη μου, σε ευχαριστώ. Τα λόγια καρδιάς που έγραψες έκρουσαν τις χορδές της ψυχής μου, που τόσα χρόνια παλώταν στα έδρανα των Μουσικών Σχολείων (Χαϊδαρίου, Παλληνης, Ρεθύμνου, Ηρακλείου). Αγωνίστηκα με πολύ κόπο και ανιδιοτέλεια το 2002, με εντολή του Υπουργείου Παιδείας, για να φτιαχτεί ένα Σχολείο "ιδέα" όπως την περιγράφεις, και στη γενέτειρα μου, στη γενέτειρα του Μάριου Μαυροειδή το Νομό Λασιθίου, για να έχουν την ευκαιρία τα πολλά παιδιά και ταλέντα του τόπου μου, να φοιτήσουν σε ένα τέτοιο σχολείο έμπνευσης, όπως και συ, αλλά οι συνθήκες δεν ήταν ώριμες. Φέτος θα γιορτάζαμε τα γενέθλια των 10 χρόνων λειτουργία του. Η ευκαιρία χάθηκε μια για πάντα. Έχουμε χάσει κι άλλες, δεν είναι της παρούσης ωράς. Χρόνια πολλά Πειραματικό Σχολείο μας Παλλήνης. Χρόνια πολλά στους μαθητές σου, στους αποφοίτους σου, στους σπουδαστές σου, στους δεξιοτέχνες σου, στους σολίστ σου, στους μαέστρους σου, στους καθηγητές σου, στους εμπνευστές σου, σ' ολους εκείνους που τρυγούν τους καρπούς σου. Αωνία η μνήμη σ' αυτούς που κυοφόρησαν την ιδέα σου, που έσπειραν τη γη σου τον Μάριο, τον Βασίλειο, τον Μάνο, τον Σίμωνα κι άλλους πολλούς. Σιγά σιγά να ετοιμάζεστε και τα υπόλοιπα Μουσικά Σχολεία για τα γενέθλια σας Ρεθύμνο, Ιλίον, Σιάτιστα, Θεσσαλονίκη, Βόλος, Δράμα, Κομοτινή, Ηράκλειο ....... Μη με παρεξηγήσετε για τη σειρά, δεν γνωρίζω την ακριβή ημερομηνία γέννησής σας. Γνωρίζω όμως ότι γεννηθήκατε, ότι υπάρχετε, ότι παράγετε και δημιουργείτε τέχνη και πολιτισμό. Συναντηθήκαμε πολλές φορές στους Πανελλήνιους Καλλιτεχνικούς Αγώνες, άλλος σπουδαιός θεσμός που τον κατάπιε η χοάνη της παρακμής μας. Το νου μας και τα μάτια μας δεκατέσσερα. Απειλούνται και τα Μουσικά Σχολεία και φέρουμε εύθυνη εάν συμβεί απο την επιπολαιότητα μας και την μικρόνοη διαχείρηση. Συνεχίστε το έργο σας. Ομορφαίνετε τη ζωή μας. Σας αγαπούμε πολύ και σας καμαρώνουμε. Καμαρώνουμε και υπεριφανευόμαστε για τους μαθητές σας. Λέμε, αυτά είναι δικά μας παιδιά. Παιδιά της ιδέας που υπηρετήσαμε, που ταπεινά διακονήσαμε. Να ζήσετε και να πολυχρονήσετε. Έτη πολλά και καρποφόρα Χριστός Ανέστη
AΠΟΗΧΟΙ ΤΗΣ 21ης ΙΟΥΝΙΟΥ
21 ΙΟΥΝΙΟΥ, παγκόσμια ημέρα μουσικής 25 χρόνια Μουσικό Παλλήνης - 25 χρόνια Μουσικά Σχολεία Στη Σκιά των Βράχων, θέατρο "Μελίνα Μερκούρη"
Σταύρος Κατηρτζόγλου, διαχειριστής ιστοσελίδας pmglp, υποδιευθυντής γυμνασίου Ήταν μια υπέροχη βραδιά! Εννέα μουσικά σχολεία Ρόδου, Άμφισσας, Αγρινίου, Λαμίας, Ιλίου, Πειραιά, Αλίμου, Ηρακλείου με οικοδεσπότη την Παλλήνη γιόρτασαν τα 25 χρόνια του θεσμού. Η συναυλία δεν είχε βέβαια τον αυθορμητισμό και το "πνεύμα" της συναυλίας της 3ης Μαϊου. Είχε αλλά σημαντικά προσόντα. Άψογη οργάνωση, όμορφες μουσικές ερμηνείες, εξωστρέφεια, και σιγουριά. Ότι ακριβώς χρειάζεται δηλαδή μια εκδήλωση για να βγει στο ευρύ κοινό 2500 συμπολιτών μας. Το μειονέκτημα με τις συναυλίες όπου μετέχουν πολλά μουσικά σύνολα είναι ότι δημιουργούνται κενά και κακές συνθήκες ήχου. Αυτά ξεπεράστηκαν έξυπνα, χωρίς να κουράζουν, προσθέτοντας αντίθετα ενδιάμεσες ενδιαφέρουσες πινελιές. Το πιό μεγάλο, όμως, μειονέκτημα είναι ότι όταν ένα σύνολο παίζει μόνο ένα τέταρτο της ώρας, είναι μουσικά αδύνατο να εγκλιματιστεί τόσο γρήγορα στο περιβάλλον ώστε να "πιάσει" τη μέγιστη του απόδοση. Εδώ είναι που τα παιδιά έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους, ζεστάθηκαν σε λίγα μόλις λεπτά και ζέσταναν εμάς με τις ερμηνείες τους.
Ευχαριστούμε πρώτα απ όλα τους μαθητές, όλα τα σχολεία και τα Μουσικά τους Σύνολα, τους γονείς και εθελοντές, την ομάδα οργάνωσης, τους διευθυντές και όλους όσους συμμετείχαν σε μια παραγωγή που σίγουρα ήταν πρωτόγνωρη για τα δεδομένα του σχολείου. Για πρώτη φορά η σχολική μας κοινότητα ανέλαβε έργο τέτοιας εμβέλειας, και το κυριότερο, το έφερε σε πέρας με επιτυχία. Αυτό πρέπει να μας δώσει δύναμη για τη συνέχεια. Ήδη, κάποιοι απο εμάς, οραματιζόμαστε ένα "MusicSchool Wave" σε ετήσια βάση. Μια φιέστα λήξης του σχολικού έτους των μουσικών σχολείων που μπορεί να φιλοξενηθεί στον ίδιο χώρο κάθε 21η Ιουνίου!. Εμείς, η Παλλήνη, όπου ακόμα στον τίτλο μας φιγουράρει η λέξη "Πειραματικό" (που λόγω γραφειοκρατίας, αδιαφορίας ή άλλου λόγου δεν μας την έχουν αφαιρέσει) ας αποδείξουμε ότι, ναι, κάνουμε "πειράματα" και μάλιστα επιτυχημένα!
Renate Eppich, μητέρα μαθήτριας
Συγχαρητήρια στα παιδιά και στους καθηγητές των μουσικών σχολείων της Ελλάδας. Ήταν άλλη μια βραδιά αξέχαστη! Εδώ το βίντεο με ένα τραγούδι από το κιθαριστικό σύνολο του ΠΜΓΛΠ "Αθηνά (Μινέρβα)"
Ειρήνη Δερέμπεη, μουσικός, καθηγήτρια ΠΜΓΛΠ
Το σχολείο "Ιδέα"όπως το αποκάλεσε η δικιά μας Ελένη Κεχαγιά,γιόρτασε την ημέρα μουσικής με τα παιδιά του,τους γονείς,τους απόφοιτους που έδωσαν δυναμικό παρόν κι ας έχουν αποχωρήσει κάμποσα χρονάκια!!!!Φυσικά τους εκπαιδευτικούς Εν ενεργεία και Συνταξιούχους γενικών και μουσικών μαθημάτων! Όλοι εκεί !!!Όλη η οικογένεια....Ελληνική οικογένεια φυσικά με τα όλα της!Καυγάδες,συγκινήσεις,γκρίνιες,φασαρία,γέλια,αλλά πανταχού παρούσα και πάντα σε ετοιμότητα με τη μεγαλύτερη αγκαλιά!!!!! Ευχαριστούμε λοιπόν Όλοι-Όλους και τον κάθε ένα ξεχωριστά! Μα επιτρέψτε μου ενα Μεγάλο Ευχαριστώ σ'αυτούς που δεν είχαν μουσικό ρόλο σ'αυτή τη συναυλία αλλά κουράστηκαν περισσότερο κουβαλώντας καρέκλες,αναλόγια,όργανα και ότι μπορεί κανείς να φανταστεί,αφήνοντας το Θέατρο βράχων τελευταίοι πολύ αργά το βράδυ....Αλκίνοε,Γιάννη,Γιώργο,Νικόλα,Κώστα,Σπύρο,Αντώνη,Χάρη,Βασίλη....Τίποτα δε θα γινόταν χωρίς εςάς!!!!!Δεν υπάρχουν λόγια!!!!!!!
Η χθεσινή εκδήλωση στο Mουσικό Σχολείο Παλλήνης δεν περιγράφεται με λέξεις. Mαθητές, απόφοιτοι, καθηγητές, γονείς ενώθηκαν με μουσικές, χορούς, γέλια, δάκρυα, αγκαλιές... Αυτό το σχολείο ήταν και θα είναι ιδιαίτερο, γιατί, εκτός από τις γνώσεις, μας έμαθε να αγαπάμε ο ένας τον άλλο μέσα από τη μουσική.
Δ.Ε. (μαθήτρια)
Συγχαρητήρια!
Δεν πρόκειται για ερώτηση. Είμαι μαθήτρια του λατρευτού αυτού σχολείου και θα ήθελα να δώσω τα συγχαρητήρια μου για τη χθεσινή βραδιά! Είχα την τύχη να συμμετέχω και εγώ και θα ήθελα να συγχαρώ τους καθηγητές που δούλεψαν για τη χθεσινή συναυλία μα πάνω απ'όλα να τους ευχαριστήσω για τα συναισθήματα που μου έδωσαν την ευκαιρία να βιώσω που όμοια τους δεν έχω ξανανιώσει ως σήμερα! Σας ευχαριστώ πολύ!
Συγχαρητήρια από καρδιάς σε όλους όσους εμπνεύστηκαν, προετοίμασαν με μεράκι και συμμετείχαν στη μοναδική χθεσινή γιορτή για τα 25 χρόνια του Μουσικού Σχολείου της Παλλήνης -παλιούς αγαπημένους κ' νέους δασκάλους, παλιούς συμμαθητές κ' σημερινούς μαθητές, όλες τις γενιές των αποφοίτων!!!! Αν δεν υπήρχε το Μουσικό, θα έλειπαν πολλά σημαντικά και πολλοί σημαντικοί από το σημερινό κ' μελλοντικό μουσικό τοπίο της χώρας μας.
Τα Μουσικά γράφουν όμορφη ιστορία... Το μουσικό σχολείο είναι έρωτας ανεξίτηλος, κάνει τις καρδιές μας να χτυπούν δυνατά μετά από τόσα χρόνια, μας κάνει να κλαίμε και να γελάμε... και βέβαια να τραγουδάμε.
Αγαπητοί καθηγητές και παιδιά μας, γιόρτασα και εγώ μαζί σας τα 25 χρόνια του σχολείου μας.Το πρόγραμμα και η οργάνωση που παρακολούθησα ήταν υψηλού επιπέδου, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει τον τελευταίο καιρό το σχολείο μας σε οικονομικά επίπεδα, έλλειψη καθηγητών κ.α. Δεν μπορώ να περιγράψω τα συναισθήματα συγκίνησης, χαράς και θαυμασμού που μου προκλήθηκαν έχοντας ¨συγγένεια¨ με την ¨οικογένεια¨ αυτού του σχολείου.
Νιώθω μέρος και μέλος του από το 1988,τότε που ξεκίνησε με τα μύρια προβλήματα, αλλάκατορθώσαμε όλοι μαζί να το κρατήσουμε ζωντανό στο μισοσκόταδο της παιδείας, παράτις αντίξοες συνθήκες (δίχως κτιριακές εγκαταστάσεις ,προγράμματα, καθηγητές, όργανα οικονομικά, λειτουργικά και πολλά άλλα) Αξίζει τον κόπο να αγωνίζεσαι, όσο και αν κοστίζει αυτό, όταν βλέπεις οτι μια μέρα δικαιώνεται αυτή η επιλογή σου. Θέλω να συγχαρώ και να ευχαριστήσω όλους εσάς που εργαστήκατε αφιλοκερδώς και με μεράκι για την εκδήλωση αυτή. Κερδίσατε τις καρδιές μας και την αγάπη μας.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ευχαριστώ την διεύθυνση για την πρόσκληση και τον κ. Κ.Παπαγεωργίου για τα καλά του λόγια.
Εύχομαι σε όλους σας υγεία, δύναμη και κουράγιο στο δύσκολο και όμορφο έργο σας.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, με πολύ αγάπη και πολλές αναμνήσεις
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΩΝ. ΚΥΡΙΑΖΗΣ
Παπα Γιώργης Τζάβλας (ιερέας, καθηγητής στο Μουσικό Ρεθύμνου)
Χρόνια πολλά Πειραματικό Σχολείο μας Παλλήνης. Χρόνια πολλά στους μαθητές σου, στους αποφοίτους σου, στους σπουδαστές σου, στους δεξιοτέχνες σου, στους σολίστ σου, στους μαέστρους σου, στους καθηγητές σου, στους εμπνευστές σου, σ' ολους εκείνους που τρυγούν τους καρπούς σου. Αωνία η μνήμη σ' αυτούς που κυοφόρησαν την ιδέα σου, που έσπειραν τη γη σου τον Μάριο, τον Βασίλειο, τον Μάνο, τον Σίμωνα κι άλλους πολλούς. Σιγά σιγά να ετοιμάζεστε και τα υπόλοιπα Μουσικά Σχολεία για τα γενέθλια σας Ρεθύμνο, Ιλίον, Σιάτιστα, Θεσσαλονίκη, Βόλος, Δράμα, Κομοτινή, Ηράκλειο ....... Μη με παρεξηγήσετε για τη σειρά, δεν γνωρίζω την ακριβή ημερομηνία γέννησής σας. Γνωρίζω όμως ότι γεννηθήκατε, ότι υπάρχετε, ότι παράγετε και δημιουργείτε τέχνη και πολιτισμό. Συναντηθήκαμε πολλές φορές στους Πανελλήνιους Καλλιτεχνικούς Αγώνες, άλλος σπουδαιός θεσμός που τον κατάπιε η χοάνη της παρακμής μας. Το νου μας και τα μάτια μας δεκατέσσερα. Απειλούνται και τα Μουσικά Σχολεία και φέρουμε εύθυνη εάν συμβεί απο την επιπολαιότητα μας και την μικρόνους διαχείρηση. Συνεχίστε το έργο σας. Ομορφαίνετε τη ζωή μας. Σας αγαπούμε πολύ και σας καμαρώνουμε. Καμαρώνουμε και υπεριφανευόμαστε για τους μαθητές σας. Λέμε, αυτά είναι δικά μας παιδιά. Παιδιά της ιδέας που υπηρετήσαμε, που ταπεινά διακονήσαμε. Να ζήσετε και να πολυχρονήσετε. Έτη πολλά και καρποφόρα Χριστός Ανέστη
Χθες παρακολούθησα τις εκδηλώσεις για τα 25 χρόνια του Μουσικού Γυμνάσιου-Λύκειου Παλλήνης. Θα ήθελα να πω συγχαρητήρια για την άψογη προετοιμασία και το υψηλό επίπεδο των μαθητών! Τόσο τα παραδοσιακά, όσο και τα μοντέρνα και τα κλασσικά σύνολα, καθώς και η συμφωνική ορχήστρα, ήταν επαγγελματικού επιπέδου, τόσο που πολλές φορές ξεχνούσες ότι έπαιζαν μαθητές. Συγχαρητήρια σε όλους του συνάδελφους της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών και μη, που συνέβαλλαν σε αυτήν την τόσο καλή παρουσίαση. Ήταν τόσο πολλές οι εκδηλώσεις που τελείωσαν στις 2:00 π.μ. και παρόλα αυτά δεν κουραστήκαμε. Δε νομίζω ότι υπήρξε έστω και ένας ακροατής που να μη συγκινήθηκε σ' αυτή την εκδήλωση βλέποντας τη δημιουργικότητα και την ωριμότητα των παιδιών ως σύνολο.
Η πρώτη μου επαφή με το τι σημαίνει “Μουσικό Σχολείο”, συνέβη όταν ανάμεσα στους συμφοιτητές μου, στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών της Αθήνας, γνώρισα κάποιους απόφοιτους των Μουσικών Σχολείων Παλλήνης και Ιλίου. Ξεχώριζαν - όχι μόνο από τη μεταξύ τους οικειότητα (που σε ένα καινούριο για όλους περιβάλλον, γινόταν αμέσως αντιληπτή), ούτε από την εναλλακτική, κάπως “χίπικη/ethnic” (όπως θέλεις πες το), εμφάνισή τους. Ήταν η γλώσσα τους, η γλώσσα της Παράδοσης, αυτό που τους έκανε να ξεχωρίζουν: Η εξοικείωσή τους με όρους συγκεχυμένους ή άγνωστους μέχρι τότε σε μένα (που είχα τελειώσει το Γενικό Λύκειο και είχα προχωρήσει ήδη αρκετά τις ωδειακές μου σπουδές), όπως “ήχος πλάγιος του β‘ “, “λαύτα”, χιτζάζ, “ καβάλ”, “φθορά”, “απήχημα”, “ταξίμι” και τόσα άλλα, υπήρξε αποκαλυπτική. Όσο κι αν είχα στα αυτιά μου τον Ελληνικό Ήχο, μεγαλωμένη στην επαρχία, δεν γνώριζα τα κλειδιά του. Τα παιδιά λοιπόν αυτά, πατούσαν και με τα δύο πόδια σ’ αυτό που καταλαβαίνουμε και βιώνουμε ως Μουσική μέσα στο γεωγραφικό μας χώρο. Η Ανατολή και η Δύση - η ασυγκέραστη παράδοση της βυζαντικής μουσικής και του δημοτικού μας τραγουδιού από τη μια και το ευρωπαϊκό μουσικό σύστημα από την άλλη. Δύο κόσμοι ισότιμοι στις αποσκευές τους.
Uncategorised