Κακώσεις των μουσικών

ΑΡΘΡΑ ΓΕΝΙΚΑ

ΕΠΙΛΕΞΤΕ...

Μερικές σκέψεις για τα Μουσικά Σχολεία (ΜΣ) και την αντιμετώπισή τους από την πολιτεία.
Τα Προγράμματα Σπουδών (ΠΣ) για τα μουσικά σχολεία, παραδόθηκαν ήδη στο ΙΕΠ. Πιθανώς να δημοσιευτούν σε ΦΕΚ πριν το Σεπτέμβρη, οπότε κατά τη νέα σχολική χρονιά θα υπάρχουν ΠΣ για όλα τα θεωρητικά μαθήματα τάξης, για Πιάνο υποχρεωτικό και επιλογής , για υπ. Ταμπουρά, Κιθάρα, Τσέλο και Φλάουτο. Μην παραξενευτείτε αν διαβάσετε διάφορα "κουφά", συγχωρέστε τους ηθοποιούς, δεν είχαν δεύτερη ευκαιρία για να αποδείξουν ότι ναι, παίζουν καλά το ρόλο (ή τουλάχιστο, θα μπορούσαν να τον παίξουν) Παρακαλώ, προσποιηθείτε ότι καταλάβατε τι εννοούν, χωρίς να κριτικάρετε τις λεπτομέρειες.
Οι απορίες είναι πολλές. Οι 2 πιο σημαντικές είναι: 
Πως είναι δυνατόν τα ΜΣ να λειτουργούν 25 χρόνια χωρίς προγράμματα σπουδών; Απίστ

ευτη παγκόσμια πρωτοτυπία και βραβείο αμέλειας της πολιτείας.
Πως είναι δυνατόν (μετά από 25 χρόνια απραξίας) να θέτει το ΙΕΠ ένα μήνα μόνο προθεσμία στους εκπονητές προγραμμάτων για τη συγγραφή τους;
Αν κάποιος συνθέσει (μαθηματικά) τις δύο απίστευτες αυτές συμπτώσεις αδυνατότητας, αναρωτιέται μήπως τελικά δεν πρόκειται για σύμπτωση. Η σύμπτωση ως αδύνατη να ερμηνευτεί λογικά, εξηγείται με μια λέξη: Απαξίωση. Σιγά μη θέλουν και προγράμματα σπουδών αυτοί οι τρελοί. Και σιγά το χρόνο που χρειάζονται για να γράψουν τα ορνιθοσκαλίσματά τους (βλ. φθόγγοι). 
Θυμάμαι σε ερώτησή μου προς τους κατασκευαστές του myschool ότι δηλ. το λογισμικό είναι δύσχρηστο, ανωφελές (όπως οι κώνωπες), κακό και εχθρικό προς τα ΜΣ, μου απάντησαν ότι είμαστε ελάχιστοι ως ποσοστό επί των σχολείων της χώρας και θα πρέπει να περιμένουμε και να κάνουμε υπομονή. Την αρετή της υπομονής τιμούμε εδώ και 25 χρόνια! Αλλά έχουμε αρχίσει να τη βαριόμαστε.
Οι τρελοί με τα ορνιθοσκαλίσματά τους, βέβαια, έχουν φτιάξει σχολεία που παρότι ούτε πρώτυπα είναι ούτε πειραματικά, προσεγγίζουν το Σκανδιναβικό επιτυχημένο πρότυπο σχολείου , όπου ο μαθητής ΘΕΛΕΙ και ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ να πηγαίνει σχολείο, δεν υπάρχουν ναρκωτικά, δεν υπάρχει βία ή τέλος πάντων αυτό το μοδάτο μπούλιγκ. Έχουν μεγάλη επιτυχία στα ΑΕΙ και παραδίδουν στην κοινωνία κεφάτους και καλλιεργημένους πολίτες. Οι απόφοιτοί τους διατηρούν σχέση με το σχολείο για πολλά χρόνια, έχουν αλληλογραφία με τους καθηγητές και γίνονται φίλοι τους ως πολίτες. Μερικοί απόφοιτοι από τα παλαιότερα ΜΣ επιστρέφουν στα σχολεία τους ως καθηγητές! Ανακυκλώνουν τα συναισθήματά τους! 
Θα μου πείτε, τι λες ρε Σταύρο, σε περιόδους κρίσης είναι σε θέση η πολιτεία να πληρώνει το κόστος των ΜΣ; 
Έχω πολλά επιχειρήματα. Περιμένω και τα δικά σας ως πράξη, γιατί απο λόγια...υπάρχει περίσσευμα!